На 12 ноември 1984 година излезе албум што ја подели Америка на оние што беа згрозени и оние што ја пееја насловната песна со полн глас. „Like a Virgin“ ја претвори младата пејачка од Мичиген во една од најголемите поп-ѕвезди на својата генерација.
Пред овој албум Мадона веќе имаше хитови, но сè уште не беше поп-икона. Нејзиниот прв албум ја направи позната во клубовите, а со вториот сакаше да го освои целиот свет. За продуцент го избра Нил Роџерс, музичарот зад групата „Шик“ и албумот „Let’s Dance“ на Дејвид Боуви. Резултатот беше изграден околу исполиран, танцувачки звук што звучеше како иднината на поп-музиката.
Скандалот започна уште пред да излезе албумот. На првото доделување на наградите на Ем-Ти-Ви, во септември 1984 година, Мадона се појави на огромна свадбена торта, облечена во бел свадбен фустан, и се движеше по сцената додека ја пееше насловната песна. Публиката беше шокирана, а критичарите ја прогласија за провокаторка чија слава нема долго да трае. Токму тој настап, сепак, стана еден од најпознатите моменти во историјата на музичката телевизија.
Насловната песна шест недели беше на првото место на американската музичка листа, а албумот се искачи на врвот на листата на албуми. Покрај „Like a Virgin“, албумот ги донесе и хитовите „Material Girl“, „Angel“ и „Dress You Up“. „Material Girl“ особено стана дел од поп-културата, иако многумина ја сфатија буквално – како химна на потрошувачкото општество, наместо како ироничен коментар за него.
Вистинското значење на албумот е во она што Мадона го промени за жените во музиката. Пред неа, од пејачките најчесто се очекуваше да бидат или невини и слатки или трагични хероини. Мадона си дозволи да зборува за желбата, телото и сексуалноста без извинување и без да бара дозвола од мажите во музичката индустрија. Таа ја контролираше сопствената слика, спотовите и начинот на кој се претставуваше пред публиката, што во тоа време беше реткост за жените во музиката.
Влијанието на тој пристап се гледа и денес. Од Лејди Гага и Бијонсе до Били Ајлиш и Чапел Роан, многу пејачки што самостојно одлучуваат како ќе се претстават на сцената продолжуваат по патот што Мадона го отвори во 1984 година. Четири децении подоцна, „Like a Virgin“ не е само носталгичен албум од осумдесеттите, туку и почеток на една културна промена.
