Шпанија остана речиси парализирана: возовите, аеродромите и метрото работат со намален капацитет, а стотици илјади работници не се појавија на своите работни места. Причината е една: луѓето повеќе не можат да си дозволат дом.
Станува збор за историски штрајк. Тоа е првиот 24-часовен генерален штрајк што го повикаа големите синдикати во Шпанија од 2012 година. Го организираат двата најголеми синдикати, ЦЦОО и УГТ, заедно со Конфедерацијата на синдикатите на станарите и други работнички организации. Синдикатите формално го пријавија штрајкот во Министерството за труд на 19 октомври, под слоганот „Плати, домување и цени“.
Искрата што ги разгоре протестите беше човечка трагедија. Смртта на 87-годишна жена по нејзината деложација придонесе за ширење на протестите низ целата земја, а нејзиното име, Марикармен, стана симбол на станбената криза. Тензиите се прелеаја и во политиката. Откако конзервативната и крајнодесничарската опозиција гласаа против владините декрети за домување, премиерот Санчез распиша предвремени избори за 29 ноември. Штрајкот се одржува само два дена пред почетокот на изборната кампања, закажан за 13 ноември, па домувањето стана централна тема во предизборната дебата.
Шпанската приказна многу наликува на македонската, иако нашата криза е потивка. Според податоците на Евростат, младите во Македонија го напуштаат родителскиот дом на 32,1 година, наспроти просекот од 26,2 години во Европската Унија. Подоцна од македонските млади се осамостојуваат само младите во Црна Гора. Со други зборови, просечниот млад човек во Македонија се осамостојува речиси шест години подоцна од својот врсник во ЕУ.
Интересно е што Македонија истовремено е земја со висок процент на сопственици на недвижности. Со 85,8 отсто, таа е меѓу европските земји со највисок процент на сопственост на домови. Но тоа не значи дека младите имаат сопствен дом. Напротив, многумина сè уште живеат во домовите на своите родители, често во станови што не се доволно големи за сите членови на семејството. Високите цени на становите во Скопје и ниските почетни плати го прават купувањето сопствен стан недостижно за многумина, додека пазарот за изнајмување е скап и речиси нерегулиран.
Разликата меѓу Шпанија и Македонија е во начинот на кој граѓаните реагираат на проблемот. Во Шпанија станарите се организирани во синдикати и јавно ги артикулираат своите барања, дури и преку генерален штрајк. Кај нас станбеното прашање најчесто се решава индивидуално, со помош од семејството или со заминување во странство. Шпанскиот штрајк е потсетник дека домувањето не е само личен проблем, туку и политичко прашање за кое граѓаните можат да бараат институционален одговор.
