Сушењето алишта во затворен простор во зима може да биде вистински предизвик поради студот и зголемената влага. Едноставна навика од Норвешка, сепак, може да го забрза процесот и да го спречи создавањето мувла, но многумина го прават токму спротивното.

Кога температурите ќе паднат, сушарата со мокри алишта најчесто завршува во дневната или во спалната соба. Тоа може да ја зголеми влагата во воздухот, да предизвика замаглени прозорци и непријатни миризби, а во некои случаи и мувла. Во Норвешка, земја со долги и студени зими, многу внимание се посветува на проветрувањето и контролата на влагата.

Кога ќе застуди, повеќето луѓе сакаат да ја зачуваат топлината во домот и ретко ги отвораат прозорците. Други, пак, ги оставаат на кип со часови, мислејќи дека така ќе обезбедат доволно свеж воздух без многу да ја изгубат топлината.

Наместо прозорците долго да стојат на кип, се препорачува целосно да се отворат на кратко време. Така воздухот во просторијата побрзо се менува, а ѕидовите и мебелот не стигнуваат да се изладат. Прозорците треба широко да се отворат на околу пет до десет минути, во зависност од надворешната температура, ветрот и големината на просторијата.

Ако времето дозволува, краткото промаја може дополнително да ја забрза размената на воздухот. Потоа прозорците треба да се затворат, а просторијата повторно да се загрее. Постапката може да се повтори неколку пати во текот на денот, особено ако во просторијата се сушат алишта.

Иако изгледа нелогично, студениот зимски воздух може да помогне во отстранувањето на вишокот влага. Мокрите алишта при сушењето испуштаат вода, која испарува во воздухот околу нив. Ако просторијата не се проветрува, влагата расте, па преостанатата вода од ткаенината испарува сè побавно.

Студениот надворешен воздух, дури и кога има висока релативна влажност, најчесто содржи помалку водена пареа од топлиот воздух во станот. Кога ќе влезе во просторијата и ќе се загрее, неговата релативна влажност паѓа, па може да прифати дополнителна влага од алиштата. Така сушењето е поефикасно, а ризикот од кондензација на прозорците и ѕидовите е помал.

Правилното проветрување не е единствениот начин за побрзо сушење, важен е и распоредот на алиштата на сушарата. Ако закачите премногу алишта и тие се допираат меѓу себе, воздухот потешко ќе циркулира. Затоа треба да оставите доволно простор меѓу парчињата, подебелите ткаенини да ги раширите колку што е можно повеќе, а кошулите и маиците може да ги сушите на закачалки.

Сушарот не треба да се поставува веднаш до студените надворешни ѕидови, бидејќи таму влагата полесно се кондензира. Не се препорачува ни мокрите алишта да се ставаат директно на радијаторите, бидејќи тоа го попречува затоплувањето на просторијата, а кај некои грејни тела го зголемува и ризикот од прегревање. Корисно е и алиштата добро да се исцедат во машината за перење, со што поголемиот дел од водата се отстранува уште пред сушењето.

Една од најчестите грешки е речиси целосното избегнување на проветрувањето од страв дека станот ќе се излади. Влагата, сепак, не доаѓа само од мокрите алишта, туку и од готвењето, туширањето, па дури и од дишењето. Ако не се отстранува со редовно проветрување, таа создава поволни услови за мувла, па токму краткото, но интензивно проветрување е клучната навика за побрзо сушење и здрав дом.