Никогаш не било полесно да се испрати порака, да се јави некого, да се остави коментар или да се биде присутен на социјалните медиуми. Сепак, прашањето што експертите и меѓународните организации сè повеќе го поставуваат е – дали ние, и покрај нашата постојана достапност, навистина сме поврзани едни со други? Светската здравствена организација предупредува во Извештајот за социјалната поврзаност дека осаменоста и социјалната изолација не се само непријатно лично чувство, туку и проблем со јавното здравје.

Според извештајот на СЗО од 2025 година, околу 16 проценти од луѓето во светот, или речиси секое шесто лице, изјавило дека се чувствува осамено. СЗО, исто така, посочува дека осаменоста и социјалната изолација можат да имаат сериозни последици врз физичкото и менталното здравје, квалитетот на живот и долговечноста.

Во извештајот на Комисијата на СЗО се наведува дека социјалните врски се недоволно препознаен фактор за здравјето и благосостојбата. Токму затоа осаменоста е поврзана со поголем ризик од депресија, анксиозност , послаб сон, кардиоваскуларни заболувања, когнитивен пад и поран морталитет.

Во исто време, СЗО предупредува дека причините за осаменост не се лесни за идентификување. Таа може да се појави поради лични, семејни, здравствени, економски и социјални околности – од живеење во едно домаќинство, отсуство на партнер и губење на блиски врски, до сиромаштија, болест, маргинализација и начинот на кој ги користиме дигиталните технологии .

„Дефиницијата“ на осаменост

Во извештајот на Светската здравствена организација „Од осаменост до социјална врска“, објавен од Комисијата на СЗО за социјална врска во јуни 2025 година, осаменоста е дефинирана како субјективна, негативна емоционална состојба што произлегува од јазот помеѓу социјалната врска што ја сака лицето и онаа што всушност ја има.