Кога ќе застуди, во многу кујни повторно почнуваат да се подготвуваат јадењата што некогаш беа секојдневие. Кисела зелка, малку домашна сланина, брашно и кромид се доволни за заситен оброк за целото семејство. Од токму такви состојки се прави старинската солена штрудла, која можеби не е популарна како слатките штрудли со јаболка или сирење, но по вкус воопшто не заостанува зад нив.
Штрудлите не секогаш биле резервирани за десерт. Се подготвувале и со компир, зелка, печурки или други намирници што биле достапни во текот на годината. Киселата зелка била особено важна во зима, кога свежиот зеленчук бил редок, а бурето со кисела зелка било вредна домашна залиха.
Солената штрудла со зелка се прави слично како познатите штрудли, но наместо сладок фил се користи комбинација од задушена кисела зелка, кромид и сланина. При печењето корите стануваат златни и хрскави, а филот останува мек, сочен и благо киселкаст. Сланината му дава дополнителна полнота на вкусот, па не е потребно многу месо.
За две помали штрудли потребни се 350 грама меко брашно, околу 200 милилитри млака вода, две лажици масло и малку сол. За филот ќе ви требаат околу 700 грама кисела зелка, 120 грама чадена сланина, една поголема главица кромид, две лажици свинска маст или масло и малку бибер. По желба може да додадете и прстофат мелен ким, кој одлично се слага со киселата зелка.
Прво се подготвува тестото. Брашното се меша со солта, се додава маслото и постепено се истура млаката вода. Со мешање и месење се добива мазно и еластично тесто, кое не треба да се лепи за рацете, а по потреба може да се додаде малку вода или брашно.
Тестото се обликува во топка, лесно се премачкува со масло, се покрива и се остава да отпочине најмалку половина час. Одморот е важен, бидејќи тестото подоцна полесно ќе се развлекува и помалку ќе се кине.
Додека тестото одмора, се подготвува филот. Киселата зелка прво треба да се проба, па ако е премногу кисела или солена, накратко се плакне со ладна вода, но не премногу за да не го изгуби карактеристичниот вкус. Потоа добро се оцедува.
На загреана маст или масло накратко се пропржува ситно сечканиот кромид додека не омекне. Се додава сланината исечена на ситни коцки, а по неколку минути и киселата зелка. Сè заедно се динста околу 15 до 20 минути, со повремено мешање, додека зелката не омекне, а вишокот течност не испари.
Филот се зачинува со бибер и, по желба, со ким. Сол најчесто не е потребна, бидејќи и киселата зелка и сланината се доволно солени. Пред да се стави на корите, смесата треба малку да се олади.
Одмореното тесто се дели на два дела. Секој дел прво се развлекува на набрашнета површина, а потоа внимателно се развлекува со рацете преку чист кујнски чаршав. Целта е да се добие што потенка кора, но не мора да има сосема правилна форма.
Развлечената кора лесно се премачкува со стопена маст или масло. Филот се распоредува покрај едниот раб, а потоа со помош на чаршавот тестото внимателно се завиткува. Краевите треба да се затворат за филот да не излегува при печењето, а на ист начин се прави и втората штрудла.
Штрудлите се ставаат во тава обложена со хартија за печење, се премачкуваат со малку масло или маст и се печат во рерна загреана на 190 степени, околу 35 до 40 минути. Готови се кога површината ќе добие златно-кафеава боја, а корите ќе станат хрскави.
Пред сечењето, добро е штрудлите да се остават десетина минути да се изладат, за филот полесно да се сече, а корите да не се кршат. Штрудлата може да се служи како самостоен ручек или вечера, со кисела павлака, јогурт или чаша кефир.
Ако немате време за домашно тесто, може да користите и готови тенки кори. Во тој случај, филот мора да биде добро оцеден и изладен, бидејќи премногу течност може да ги натопи корите и да спречи рамномерно печење. Штрудлата е вкусна и следниот ден, а со кратко подгревање во рерна корите повторно стануваат хрскави.
