CENTCOM соопшти дека нападите биле насочени кон ирански воени капацитети што се користат за закани врз бродови во Ормускиот теснец, а системите за противвоздушна одбрана се огласиле и во главниот град Техеран, пренесуваат државните медиуми.
Двобранскиот напад вчера траел вкупно 90 минути наутро и уште еден бран навечер, при што американските сили погодиле командни центри, објекти за противвоздушна одбрана, ракетни и дронски капацитети, како и крајбрежни надзорни објекти, вклучувајќи ги во Бендер Абас, домот на најголемото ирانско пристаниште и клучни објекти на Револуционерната гарда. Според ирански здравствени власти, само во јули американските напади усмртиле 35 луѓе и повредиле над 300, а најмалку 72 лица моментално се хоспитализирани.
Иран во меѓувреме соопшти дека погодил американски воени цели во регионот, вклучувајќи во Бахреин, Кувајт и Јордан. Јорданските вооружени сили соопштија дека пресретнале осум ирански дронови без жртви или значителна штета. Врховниот ирански преговарач, Мохамад Багер Галибаф, изјави за државните медиуми дека Техеран „нема причина” да го почитува договорот доколку не му носи корист.
„Меморандум за разбирање има значење само кога неговите одредби важат и се во сила. Ако Иран нема да има корист од него, немаме причина да се придржуваме кон таков договор”, напиша Галибаф на Телеграм.
Трамп се закани дека ќе напаѓаат мостови и електрани доколку Иран не се врати на преговори следната седмица. Прашан од новинари дали ќе даде краен рок пред да го стори тоа, тој одговори: „Не сакам да давам рокови, но тие горе-долу знаат, ја знаат приказната… подобро да се однесуваат.” Подоцна, обраќајќи се пред делегати на одбранбен самит во Пенсилванија, тој изјави дека Иран „воопшто не е среќен во моментов”.
„Толку многу сакаат да се спогодат. Не им се допаѓа она што го правиме”, изјави тој. „Ќе видиме дали сакаме да се спогодиме со нив или едноставно ќе го завршиме тоа.”
Галибаф, сепак, изјави дека националната безбедност на Иран зависи од одржувањето на „ирански аранжмани” во теснецот, додавајќи дека преговорите, како и војната, се дел од стратегијата на отпор на Иран во она што го опиша како „егзистенцијален” конфликт со САД.
