Популарноста на лековите за слабеење од типот ГЛП-1 во Соединетите Американски Држави неочекувано го раздвижи занаетчискиот сектор. Истражувањето на агенцијата Ројтерс покажува дека наместо да купуваат нова гардероба додека телесната тежина сè уште им варира, милиони корисници на Оземпик и Мунџаро избираат да ја стеснат постоечката облека. Кројачките и чевларските дуќани низ земјата бележат двоцифрен раст на побарувачката за скратување каиши и прилагодување на гардеробата.
Според податоците на агенцијата Галуп, приближно 11 проценти од возрасната популација во САД моментално користи лекови од класата ГЛП-1, развиени од фармацевтските компании Ново Нордиск и Ели Лили. Овој масовен медицински тренд веќе создава директни бранувања во трговијата на мало и навиките на потрошувачите.
Анкетата на телемедицинската платформа Трими, спроведена на примерок од над 700 возрасни лица, открива дека дури 80 отсто од корисниците на овие терапии носат облека која повеќе не им одговара. Најголемиот проблем го прават фармерките, каде дури 90 проценти од испитаниците пријавиле дека им стојат премногу широко. Пациентите во просек чекаат шест месеци пред да се решат да купат целосно нова гардероба.
Лорејн Скот од Атланта, која за една година ослабела 27 килограми со помош на медикаменти, потрошила повеќе од 300 долари на кројачки поправки. Таа објаснува дека засега преправа само омилени парчиња, бидејќи нејзината тежина сè уште варира, додека остатокот од гардеробата привремено го надополнува со евтини парчиња.
Занаетчиите специјализирани за обработка на кожа бележат нагло зголемување на обемот на работа. Стивен Кели, извршен директор на компанијата Коблерс директ, која има 25 подружници во Тексас и поштенска служба низ целата земја, посочува дека нивниот оддел за скратување ремени бележи двоцифрен годишен раст.
Нивните мајстори во моментов кратат до 500 ремени неделно, а компанијата наскоро се сели во поголем погон од речиси 2.800 квадратни метри во Остин. Муштериите редовно носат по пет или шест каиши одеднаш, бараат дупчење дополнителни дупки, а некои дури го чуваат отсеченото парче кожа како личен потсетник за напредокот.
Во Њујорк, во семејниот дуќан Џимс коблер консиерж на Менхетен, вработените го нарекоа овој феномен „белт-земпик“. Директорот за односи со клиенти Си Џеј Бургос истакнува дека кај корисниците се забележува дури и смалување на стапалата, па покрај ремените на торбите, драстично пораснал и бројот на поправки на чевлите.
Главниот мотив за ваквото однесување лежи во пресметливоста. Цените на лековите се високи, а сè повеќе американски работодавачи го укинуваат здравственото осигурување за вакви терапии. Покрај тоа, медицинската реалност наложува претпазливост: студија на Универзитетот во Кембриџ утврди дека луѓето по прекинот на терапијата во рок од една година враќаат во просек 60 отсто од изгубените килограми.
Поради тоа, покрај занаетчиите, профитираат и платформите за користена облека и дисконтите. На платформата Тред-ап, дури 43 отсто од купувачите кои претходно носеле струк над бројот 28, сега купуваат значително помали фармерки. Компанијата Стич фикс проценува дека најмалку 20 отсто од нивните нови корисници се на ГЛП-1 терапија, па затоа нивната понуда сè повеќе се насочува кон растегливи материјали и прилагодливи модели наменети за преодниот период на слабеење.
