Да беше Доналд Трамп претседател на Русија, тој сигурно ќе договореше брза и лесна зделка за прекин на бруталната војна во Украина, дури, како што самиот би предложил, за само 24 часа. Од гледна точка на Трамп, тоа е сосема логичен потег. Не само што решавањето на исцрпувачкиот конфликт, кој сега влегува во својата петта година, би го запрело убивањето на, како што вели Трамп, илјадниците „млади, прекрасни деца“ кои секој месец гинат на фронтот, туку, што е најважно, тоа би било и исклучително профитабилно, пишува CNN.
Санкциите против Москва би можеле да се избришат, по што неизбежно би следувале профитабилни трговски договори. Со други зборови, би завладеале мир и просперитет. Но, се разбира, Трамп не е претседател на Русија. Тоа е Владимир Путин, а вистинскиот силен човек во Кремљ се чини дека има многу мал интерес за компромис околу своите зацртани воени цели во Украина, било заради руските и украинските животи, било за дополнителни милијарди долари во својата државна каса.
Како што пишува CNN, токму тоа фундаментално недоразбирање ги движи безуспешните напори на администрацијата на Трамп за посредување во прекинот на борбите, а тоа повторно се покажа за време на неодамнешната средба во Санкт Петербург помеѓу бизнис-партнерот на Трамп кој стана главен преговарач, Стив Виткоф, и самиот Путин.
На масата, Путин му рече на Виткоф дека е „љубопитен“ за исходот од состаноците одржани претходниот ден во Норвешка, каде претставници од САД, Европа и НАТО се собраа со претседателот на Украина, Володимир Зеленски, за да подготват нови потенцијални мировни предлози, вклучително и економски стимулации за Москва.
Подоцна, висок соработник на Кремљ потврди дека пратеникот на Трамп го информирал рускиот лидер за разговорите, пред неизбежно да додаде дека „во реалноста, тие содржеле малку вистинска вредност за решавање на украинската криза“.
Тоа беше сосема очекуван исход од Путин, пишува CNN, кој тврдоглаво одбива да отстапи од своите радикални позиции, вклучувајќи целосна контрола врз регионот Донбас во источна Украина и право на одлучување за идните безбедносни аранжмани на Киев.
Сепак, Белата куќа можеби искрено се надеваше дека Кремљ ќе покаже поголема подготвеност за компромис, особено откако Трамп ги укина санкциите за извозот на руски дизел минатата недела, политички мотивиран обид да се намалат цените на горивата во САД пред изборите за Конгресот, но истовремено и огромен економски поттик за Москва.
Потоа, Трамп најави (неуспешно) енергетско примирје што ќе ја принудеше Украина да ги запре разорните напади со дронови врз руските рафинерии за нафта.
Среде меѓусебните префрлања на вината, за време на кои беше погодено и споделувањето американски разузнавачки податоци, Трамп исто така повика на смена на украинското раководство, што беше музика за ушите на Путин, пишува CNN.
За Москва, сепак, зделките, стимулациите, па дури и споделениот презир кон Киев не се сфаќаат како повик за соработка и отстапки, туку како знак дека нејзината стратегија кон САД дава резултати.
А таа стратегија, за разлика од онаа на Вашингтон, е кристално јасна: лидерот на Кремљ разбира што го мотивира Трамп и без напор му го одвлекува вниманието на својот темпераментен соговорник во Белата куќа со ветувања за огромни економски договори.
Повеќе такви предлози беа ставени на маса од страна на Кремљ на средбата со Виткоф во Санкт Петербург, каде Путин го пофали контроверзниот договор за дизел пред да сугерира дека Русија би можела да го зголеми и извозот на ѓубрива во САД, и многу повеќе.
„Разговараме и за различни проекти како што се податочни центри, проекти во енергетиката и енергетска соработка“, изјави Кирил Дмитриев, шеф на рускиот суверен фонд и клучен соговорник на Кремљ со функционерите од администрацијата на Трамп, по завршувањето на тричасовните разговори.
И не се само економските мамки она што Кремљ го користи за додворување или за задржување на наклонетоста на Белата куќа.
Ослободувањето, пред средбата во Санкт Петербург, на 74-годишниот американски државјанин Стивен Хабард, кого Русија го држеше во заробеништво откако беше фатен во Украина во 2022 година на почетокот на инвазијата, сервилниот Виткоф го оцени како чин на „хуманитарец“.
За Хабард, со потекло од Мичиген, се наведува дека имал акутни здравствени проблеми за време на четиригодишното заробеништво во оддалечена руска казнена колонија. Но, неговото ослободување Белата куќа го прослави како доказ за вештината на Трамп во склучувањето договори и за почитта на Путин кон него.
„Соединетите Држави, од почит кон претседателот Трамп, не мораа да дадат ништо за возврат — ситуација без преседан за Русија“, стои во соопштението објавено на платформата „Трут соушл“ (Truth Social).
Но, малку е веројатно дека поранешниот офицер на КГБ во Кремљ гледа на работите на тој начин.
За слободата на 74-годишен поранешен учител, веројатно чуван како пион токму за ваков момент, Трамп му даде на Путин непроценлива поддршка за постапките на Кремљ, а на Украина уште едно болно предавство.
