Астронаутката Кристина Кох се прости од капсулата на Artemis II со емотивна порака што брзо го привлече вниманието на вселенската публика. „Ова не беше планирано. Морав да кажам благодарам. И збогум. Си заминав со бакнеж од плазмен жар на образот“, напиша таа, алудирајќи на трагите што ги остава жештината при враќањето низ атмосферата врз надворешноста на капсулата. По десетдневната мисија околу Месечината и назад, таа проштална сцена звучи како лично затворање на едно историско патување.
Artemis II беше првата човечка мисија околу Месечината по повеќе од половина век и првиот екипиран лет на NASA во рамки на програмата Artemis. Екипажот го сочинуваа Рид Вајсман, Виктор Гловер, Кристина Кох и канадскиот астронаут Џереми Хансен, а мисијата полета на 1 април 2026 година и заврши со успешно слетување во Пацификот на 10 април. NASA ја претставува како клучен тест за системите за длабока вселена пред идните мисии со слетување на Месечината.
Токму затоа и самата капсула Orion има посебна тежина во приказната. Таа не беше само превозно средство, туку тесниот простор во кој четворица астронаути живееја, работеа и го набљудуваа Месечевиот пејзаж за време на летот. За Кох, која и претходно испиша историја со своите мисии во орбитата, ова беше уште еден голем чекор: таа стана првата жена што стигнала толку далеку во длабоката вселена како дел од една лунарна обиколка.
Нејзината реченица за „бакнеж од плазмен жар“ му дава и човечка димензија на целиот потфат. Додека за јавноста Artemis II е голема технолошка и геополитичка мисија, за екипажот таа е и личен однос со леталото што ги чувало во еден од најризичните патишта што човекот денес може да ги направи. Во тој контекст, нејзиното „благодарам и збогум“ не звучи како обична објава, туку како збогување со машина што на кратко станала дом.
Програмата Artemis е замислена како новото поглавје на американското враќање на Месечината. Ако Artemis II беше летот што требаше да покаже дека луѓето повторно можат безбедно да патуваат длабоко во вселената, следните мисии треба да одат чекор понатаму, со цел повторно слетување на Месечината и подготовка за подолгорочно човечко присуство таму. Затоа и ваквите моменти, иако лични и тивки, стануваат дел од поголемата приказна за новата вселенска ера.
