Европските реки летово забележаа најнизок просечен водостој од почетокот на мерењата во 1992 година, додека околните мориња регистрираа невообичаено високи температури, објави денеска европската климатска служба Коперникус. Во јули и август големите речни корита, вклучително Рајна, Дунав, Лоара и Сена, паднаа на рекордно низок проток. Овој хидролошки пад создаде сериозен притисок врз ладењето на нуклеарните реактори, производството на хидроенергија, земјоделството и редовното снабдување со вода за пиење низ континентот.

Покрај пресушувањето на речните текови, извештајот регистрираше рекордни температури на површината на водата долж атлантскиот брег, како и во западниот и централниот дел на Средоземното Море. Овие подрачја се соочија со силни морски топлотни бранови. Експертите од Коперникус објаснуваат дека ваквите бранови го задржуваат топлотниот притисок врз крајбрежните региони преку спречување на вообичаеното ноќно ладење и нагло зголемување на влажноста на воздухот.

Летото 2026 година официјално се вброи како трето најтопло на европскиот континент во историјата на мерењата, а во западна Европа урна апсолутен рекорд. Таму просечната температура достигна 21,7 степени Целзиусови, што претставува отстапување од 2,5 степени над триесетгодишниот просек. До крајот на летната сезона, дури 52 проценти од европската територија беа изложени на многу силен топлотен стрес, состојба при која субјективното чувство на температурата надминува 38 степени.

Иако анализата ги потенцира најголемите пловни правци на континентот, последиците од долготрајната суша имаат пресликан ефект и на Балканот. Нискиот водостој директно ги загрозува локалните земјоделски системи кои зависат од наводнување, додека домашниот енергетски сектор останува ранлив поради намалениот капацитет на хидроелектраните во периоди кога потрошувачката за разладување руши пикови.