Губењето на коскената маса најчесто не предизвикува симптоми, па многумина за здравјето на коските почнуваат да размислуваат дури по појавата на остеопенија или остеопороза. Сепак, стручњаците предупредуваат дека основата за силни коски се создава многу порано.

Коскената маса го достигнува својот врв во раната зрелост, а по 30-тата година постепено почнува да се намалува. Иако тоа е природен процес, со правилна исхрана и активен начин на живот може значително да се придонесе за зачувување на коските.

Млечните производи како млеко, јогурт и сирење се важен извор на калциум и протеини. Добри алтернативи се и тофуто, сојата, зеленестиот зеленчук, бадемите и сардините со коски.

Важни се и чиа-семките, сувите сливи, смоквите и кајсиите, кои содржат минерали и други хранливи материи поврзани со здравјето на коските. Масната риба, особено сардините, скушата и лососот, обезбедува витамин Д, кој му помага на организмот да го искористи калциумот.

Стручњаците потсетуваат дека коските и мускулите се поврзани системи. Одржувањето на мускулната сила го намалува ризикот од падови, а со тоа и од скршеници.

Додатоците во исхраната не се неопходни за секого. Потребата од витамин Д или калциум зависи од возраста, исхраната и здравствената состојба, а со поголеми дози не треба да се експериментира без совет од лекар.

Затоа, грижата за коските не треба да започне дури по поставување дијагноза. Урамнотежената исхрана, доволниот внес на калциум и витамин Д и редовната физичка активност се меѓу најважните навики за нивно долгорочно зачувување.