Деведесетгодишната Дебора Џонсон е осудена на седум години затвор во Британија за сексуално злоупотребување момче во текот на 1990-тите. Судот утврди дека злоупотребата започнала кога жртвата имала 11 години и траела со години во нејзиниот дом во Источен Сасекс. Џонсон ги негираше сите обвиненија, тврдејќи дека страда од амнезија и дека не се сеќава на настаните од тој период.

На судењето во Кралскиот суд во Луис беа изнесени детали за тоа како Џонсон ја кореистела својата позиција на авторитет. Момчето доаѓало во нејзиниот дом за приватни часови, каде што настанала систематската злоупотреба. Судијката Кристина Лаинг истакна дека обвинетата свесно и со план го манипулирала детето, користејќи ја довербата на семејството.

Жртвата пред судот сведочеше за долготрајните последици врз неговиот живот, посочувајќи дека траумата трае со децении. Оваа пресуда ја одразува британската судска пракса каде застареност за вакви кривични дела не постои, независно од возраста на сторителот.

Одбраната на Џонсон се засноваше на тврдењето дека поради нејзината одмината возраст и здравствена состојба таа има целосна амнезија за спорниот период. Медицинските вештачења и поротата го отфрлија ова како причина за избегнување кривична одговорност. Судијката Лаинг заклучи дека сериозноста на делото бара затворска казна, и покрај тоа што обвинетата има 90 години.

Покрај седумгодишната затворска казна, на Џонсон ѝ е изречена и трајна забрана за каков било контакт со деца или работа со малолетници.