Повеќето луѓе веруваат дека осум часа поминати во кревет се сигурна гаранција дека утрото ќе го дочекаат одморени и полни со енергија. Сепак, често се случува и по целосно преспана ноќ чувството на исцрпеност, тежина во главата и умор да остане присутно.

Стручњаците од областа на медицината на сонот посочуваат дека самата должина на спиењето е само еден дел од сложената равенка, додека клучната улога ја има квалитетот на поминувањето низ различните фази на сонот.

Еден од главните пречки за квалитетен одмор е микроклимата во спалната соба. Доколку просторијата е премногу топла или не е доволно проветрена, телото мора постојано да вложува енергија за да ја регулира сопствената температура, што го попречува влегувањето во најдлабоките и најрегенерирачки фази на сонот.

Покрај температурата, сината светлина што ја емитираат мобилните телефони, таблетите и компјутерите го блокира природното лачење на мелатонин – хормонот кој му сигнализира на мозокот дека е време за одмор. Користењето екрани непосредно пред заспивање го чува мозокот во состојба на зголемена будност.

Поради тоа, лекарите препорачуваат сите дигитални уреди да се исклучат најмалку еден час пред легнување, а спалната соба редовно да се проветрува и да се одржува на нешто пониска температура од остатокот од домот.

Стресот и акумулираната напнатост од денот исто така спречуваат организмот целосно да се опушти, водејќи кон површен сон исполнет со чести микро-будења од кои корисникот често не е ни свесен наутро.

На крајот, одржувањето постојан и редовен ритам на заспивање и будење во исто време секој ден има значително поголема важност за циркадијалниот ритам отколку повременото надокнадување часови за време на викендите.