Заморот и oмалаксаноста честопати се толкуваат како сигурен знак за недостаток на железо, па многу луѓе почнуваат да пијат суплементи без претходна медицинска проверка. Лекарите и хематолозите предупредуваат дека ваквата пракса може да доведе до прекумерен внес на овој минерал. За разлика од некои други хранливи материи, вишокот железо не може спонтано да се излачи од организмот, што создава оптоварување на внатрешните органи и специфични физички симптоми.

Ниското ниво на железо во крвта е меѓу најчестите нутритивни дефицити во светот. Кога лабораториските анализи покажуваат намалени вредности на феритин, хемоглобин или серумско железо, организмот реагира со исцрпеност, намалена концентрација и вртоглавици. Во такви случаи, лекарите препишуваат соодветна терапија.

Сепак, симптомите како замор или слаба енергија не произлегуваат исклучиво од анемија. Кога суплементите се земаат без потврдена дијагноза преку крвна слика, лесно доаѓа до пречекорување на потребните дози.

Д-р Томас Плате, хематолог од Универзитетот во Мајами, објаснува дека ниското железо најчесто настанува поради недоволен внес преку храната, нарушена апсорпција во дигестивниот систем или хронична загуба на крв. Д-р Адел Кан, хематолог и онколог од Далас, дополнува дека дефицитот е чест кај пациенти со абдоминални оперативни зафати или кај жени со обилни менструални крвавења. Меѓутоа, хематолозите нагласуваат дека дијагнозата мора да се постави исклучиво врз основа на лабораториски анализи.

Човечкиот организам нема природен механизам за брзо ослободување од вишокот железо. Кога се внесуваат поголеми количини од потребното преку суплементи, минералот почнува да се таложи во ткивата.

Д-р Даниел Ландау, онколог и хематолог, истакнува дека пред почетокот на каква било терапија е неопходно да се проверат параметрите на крвта. Секојдневната доза мора да биде прилагодена на возраста, степенот на дефицит и општата здравствена состојба на пациентот.