Нема универзален одговор на прашањето што прво забележуваат жените кај мажите. Вкусовите се различни, но покрај изгледот, во првите средби внимание можат да привлечат и начинот на комуникација, односот кон другите и самодовербата.

Разговорот е можност да се забележи дали соговорникот навистина слуша или само чека да дојде на ред. Поставува ли прашања, се надоврзува ли на кажаното или секоја тема ја претвора во приказна за себе? Заемното интересирање остава простор за запознавање, а хуморот е попријатен кога никој не мора да биде понижен за другите да се насмеат.

Впечаток остава и однесувањето кон луѓето наоколу. Љубезноста кон жената со која е на состанок може да изгуби од значењето ако мажот веднаш потоа му се обрати грубо на келнерот. Таквата разлика во односот лесно го пренасочува вниманието од она што го кажува кон тоа како постапува.

И самодовербата се препознава во начинот на кој тече средбата. Некој може да зборува за својата работа и успеси без разговорот да го претвори во набројување достигнувања. Постојаното нагласување на парите, статусот или сопствената посакуваност, пак, може да делува како потреба за докажување.

На крајот од средбата, покрај изгледот, останува и чувството што го оставил разговорот: дали имало внимание, почит и простор двајцата да бидат свои. А тоа може да биде добра причина да се посака и втора средба.