Бојата не е само за изглед: како обоените етернет кабли ја средуваат домашната мрежа

Многумина мислат дека бојата на етернет каблите е прашање на вкус или на тоа кое пакување било поевтино. Деловните мрежи, сепак, користат утврдени правила за бои за секоја врска да се препознае на прв поглед. Поедноставена верзија на тој систем може значително да го олесни одржувањето и на домашната мрежа.

Кога поставуваат домашна мрежа, повеќето луѓе етернет каблите ги гледаат како целосно заменливи, а бојата ја избираат според вкус или според тоа кое пакување било најевтино. Иако боите на мрежните кабли не се стандардизирани насекаде, деловната телекомуникациска инфраструктура користи утврдени правила за бои со кои се означуваат различните врски. Истите принципи, применети дома, може многу да го олеснат откривањето проблеми и да го намалат ризикот случајно да се исклучи важен уред.

Американското здружение за телекомуникациска индустрија (ТИА) со стандардот ANSI/TIA-606 и неговите ревизии ги утврдува правилата за означување со бои во деловните кабловски системи. Стандардот не се однесува директно на бојата на самиот кабел, туку на означувањето на местата каде што каблите се поврзуваат и завршуваат.

Според овие правила, белата боја означува главна мрежна оска од прво ниво, сивата оска од второ ниво, а кафеавата врска меѓу различни згради. Портокаловата е резервирана за точката каде што услугата на интернет-провајдерот влегува во зградата и се поврзува со внатрешната мрежа. Зелената означува директни мрежни врски од страната на корисникот, најчесто меѓу модемот, рутерот и главните свичеви.

Сината боја е за хоризонталните кабли што одат од телекомуникациските простории до работните места и ѕидните приклучоци. Жолтата означува помошни системи, аларми и автоматизација на зградата, каде што може да спаѓаат безбедносните камери и пристапните точки. Виолетовата се користи за заедничка основна опрема, како телефонските централи, а црвената е резервирана за телефонските системи. Во пракса црвената често се користи и за противпожарните аларми, иако стандардот тоа не го пропишува.

Се разбира, ваквото строго означување има смисла во деловни простори со стотици кабли. Дома не мора да се следи до последната буква, но некои навики се многу корисни. Едно практично решение е зелените кабли да се користат само за уредите што се напојуваат преку мрежниот кабел, како безбедносните камери и безжичните пристапни точки. Иако тоа не е официјално правило на стандардот, така веднаш се гледа кои кабли водат до уредите што не смеат случајно да се исклучат.

Кога сите кабли се црни или сини, секој проблем значи следење на кабелот приклучок по приклучок. Со боите, заплетканите жици стануваат јасна физичка мапа на мрежата, а промените и додавањето нова опрема стануваат многу поедноставни и со помалку грешки. Ако главните врски кон серверот или рутерот се во различна боја од обичните кабли кон уредите, многу е помала можноста некој да ги исклучи по грешка.


Современите системи за управување со мрежата и виртуелните мрежи ја решаваат логичката поделба на сообраќајот, но физичкиот слој останува основата на сè. Добро смислени бои ја поврзуваат софтверската конфигурација со она што навистина стои зад рутерот. Можеби изгледа претерано домашната мрежа да се третира како деловна, но така се спречува хаосот што се трупа како опремата се зголемува со годините.

е-Трн да боцка во твојот инбокс