Иако врските со значителна разлика во годините во општеството често наидуваат на стереотипи и предрасуди, психолошките и економските истражувања покажуваат поинаква слика за брачната среќа. И мажите и жените пријавуваат поголемо почетно задоволство кога влегуваат во брак со помлад партнер. Сепак, долгорочните анализи откриваат дека тој почетен ентузијазам трае кратко, бидејќи ваквите парови значително потешко ги преживуваат финансиските и животните потреси во споредба со сопружниците од иста генерација.
Потребата за сигурност и репродуктивниот циклус со децении го обликуваат изборот на партнер. Еволутивните психолози Саша Шварц и Манфред Хасебраук посочуваат дека мажите биолошки почесто покажуваат наклонетост кон помлади жени поради репродуктивната способност, додека жените природно бараат партнери кои можат да обезбедат материјални ресурси и стабилност за семејството.
Класичните истражувања уште од 1945 година утврдиле дека мажите во просек претпочитаат жени кои се околу две и пол години помлади од нив, додека жените избираат мажи постари околу три и пол години. Современите студии потврдуваат дека овој образец во суштина останува непроменет, иако општествените граници на прифатливост со текот на годините се поместуваат. Мушкарците со возраста стануваат поотворени за значително помлади партнерки, додека жените како што стареат се помалку се одлучуваат за многу постари сопрузи, пред се поради статистички подолгиот животен век на жените.
Студија објавена во академското списание Journal of Population Economics дава прецизни податоци за тоа како тече брачниот живот по првичната заљубеност. Брачните парови каде едниот партнер е значително помлад на почетокот пријавуваат повисоко ниво на брачна среќа од своите врсници. Но, таа статистичка предност исчезнува по неколку години заеднички живот.
Истражувачите забележуваат дека падот на брачното задоволство кај сопружниците со голема разлика во години се одвива двојно побрзо отколку кај паровите од иста генерација. Кога ќе настапат семејни кризи, неочекувани трошоци, грижа за остарени родители или промени во кариерата, овие парови покажуваат помала еластичност. Партнерите често имаат различни погледи на парите, социјалниот живот и слободното време, што доведува до недоразбирања кои тешко се надминуваат без заеднички генерациски контекст.
Сепак, научните согледувања нудат и оптимистичка страна за оние кои успеваат да ги надминат овие пречки. Истражувањата покажуваат дека паровите со возрасна разлика кои опстојуваат на долг рок развиваат повисоко ниво на меѓусебна доверба, покажуваат помалку љубомора и градат понесебичен однос отколку сопружниците од иста возраст.
