Едно од најсувите места на Земјата процвета во црвена, зелена и бела боја

Невообичаено влажната зима предизвикана од Ел Нињо разбуди заспани семиња во северниот дел на Чиле и донесе најобемно цветање на пустината Атакама во сателитската ера.
Фото: NASA Earth Observatory

Делови од пустината Атакама во северниот дел на Чиле се обоија во црвено-виолетова, зелена и бела боја по серија обилни зимски врнежи. Дождовите ги разбудија семињата што мирувале во почвата, создавајќи го феноменот познат како „расцветана пустина“, за кој научниците проценуваат дека е најобемниот од почетокот на сателитските набљудувања.

Зајакнувањето на климатскиот феномен Ел Нињо во тропскиот Пацифик донесе голема промена на временските прилики во овој регион. За време на Ел Нињо слабее суптропскиот пацифички антициклон кој вообичаено ја одржува областа сува, додека во Јужниот Пацифик кај јужниот врв на Јужна Америка се формира блокирачки антициклон. Овие промени ги поместуваат бурите на јужната хемисфера поблиску до екваторот.

Почнувајќи од средината на јули, серија бури напојувани од атмосферска река донесоа едни од најобемните јулски врнежи во последните децении по должината на Чиле, од регионот Атакама на југ до Лос Лагос, соопшти Чилеанската метеоролошка служба. Во август, последователни зимски бури покрија делови од пустината Атакама со редок снег.

Пролетниот цут што следуваше е снимен преку сателитите Ландсат 8 на 14 септември и Ландсат 9 на 24 октомври 2026 година.

Сателитските снимки на околу 30 километри југозападно од Копијапо, во близина на источниот дел на Националниот парк Десиерто Флоридо, покажуваат големи црвено-виолетови површини. Станува збор за цветови од видот „пата де гванако“ (најверојатно Cistanthe longiscapa или сроден вид), наведува Роберто Чавез, научник за далечинско набљудување на Папскиот католички универзитет во Валпараисо.

Фото: Matías Pérez-Evens and Roberto O. Chávez/LabGRS-Instituto de Geografía- Pontificia Universidad Católica de Valparaíso.

Чавез и неговите колеги на 24 октомври го фотографираа цутот на терен, каде што ја проучуваат појавата со сателитски податоци, дронови и дигитални камери. Нивниот проект има цел да мапира како биодиверзитетот на цутот се менува во просторот и времето, за да им помогне на урбанистите и на службите за заштита на природата при планирањето на земјиштето.

На втората сателитска снимка, на околу 50 километри југозападно од Копијапо, во областа со висока биолошка значајност, се гледа и друг вид вегетација. На снимката од 14 септември доминираат зелени површини со бели врвови од растението „суспирос“ (веројатно Nolana baccata), објаснува Андрес Мореира-Муњоз, истражувач на географијата на растенијата на истиот универзитет, чиј тим ги фотографирал ридовите на 24 септември 2026 година.

Сателитските податоци со децении се користат за следење на оваа појава. Студија од 2014 година ги искористи снимките на Ландсат за мапирање на растенијата околу дините кај Копијапо, додека истражување од 2019 година преку долгорочните записи на НАСА идентификуваше вкупно 13 цветања на пустината Атакама меѓу 1981 и 2015 година.


Споредено со сите претходно документирани појави, настанот од 2026 година се издвојува по своите размери. „Оваа појава на феноменот на расцветана пустина се чини дека е најзначајната досега – во однос на нејзиниот обем, интензитет и времетраење – барем откако започнавме да користиме далечинско набљудување“, изјави Мореира-Муњоз.

е-Трн да боцка во твојот инбокс