На 20 ноември 1945 година, во Палатата на правдата во Нирнберг започна судењето на дваесетина водечки личности од нацистичкиот режим. Тоа беше првпат светот пред меѓународен суд да ги изведе оние што од државниот врв ја водеа војната и организираа масовни убиства. Процесот траеше речиси една година и заврши со дванаесет смртни пресуди. Сепак, неговото најважно наследство не се казните, туку идејата дека и државните лидери лично одговараат за злосторствата против човештвото и дека наредбата од претпоставен не е оправдување.
Таа идеја подоцна стана основа за формирањето на трибуналите за поранешна Југославија и Руанда, а потоа и на Меѓународниот кривичен суд во Хаг, чиј Римски статут Македонија го ратификуваше уште пред судот да започне со работа. На 30 ноември пред овој суд треба да започне судењето на поранешниот филипински претседател Родриго Дутерте, кој ќе биде првиот поранешен шеф на азиска држава што ќе се соочи со судски процес во Хаг. Тој е обвинет за злосторства против човештвото поврзани со неговата таканаречена „војна против дрогата“, во која загинаа илјадници луѓе. За семејствата на жртвите, ова е доказ дека начелото воспоставено во Нирнберг сè уште важи.
Истовремено, судот минува низ еден од најтешките периоди во својата историја. Соединетите Американски Држави воведоа санкции против неговиот претседател, обвинителот и неколку судии, откако судот издаде налози за апсење на високи политички функционери, меѓу кои и израелскиот премиер. Притисокот е толку сериозен што годишното собрание на земјите членки, наместо во Њујорк, оваа година ќе се одржи во Хаг. Чад, Венецуела и Науру најавија повлекување од Римскиот статут.
Нирнберг покажа дека правдата е можна кога големите сили стојат зад неа. Денешниот Хаг, пак, покажува колку е кревка кога токму тие ќе се свртат против неа.
