Додека фудбалските фанатици денес се потпираат на суперкомпјутери, алгоритми и математички веројатности за да го погодат новиот светски шампион, историјата памети еден ненадминат мајстор кој работеше без грешка. Пред точно 16 години, за време на Мундијалот во Јужна Африка, германскиот октопод Пол стана глобален феномен откако со стопроцентна прецизност ги предвиде сите клучни исходи. Животното од аквариумот во Оберхаузен покажа дека за совршено спортско ливче понекогаш се потребни само осум пипала и добар апетит.
Стаклени кутии и школки како победнички тикет
Методот на ова необично суштество беше едноставен но беспрекорен, а од него стравуваа сите сопственици на обложувалници кои стравуваа од неговите прогнози. Пред секој натпревар, чуварите во аквариумот спуштаа две стаклени кутии со храна во неговиот базен, при што секоја кутија беше означена со знамето на една од репрезентациите. Правилото беше јасно: земјата од чија кутија Пол прво ќе ја изедеше сочната школка, беше прогласувана за иден победник на теренот.
Серија од осум погодоци без ниту еден пад
Она што започна како забава за локалните посетители брзо прерасна во сериозна мундијалска треска кога Пол почна да реди точни прогнози. Тој успеа точно да го погоди исходот на сите седум натпревари на германската репрезентација на турнирот, вклучувајќи ги и нивните порази во групната фаза. За крај на својата кариера, октоподот ја избра Шпанија за нов светски шампион пред големото финале против Холандија, со што ја заокружи својата серија на рекордни осум од осум фатени парови.
Сите обиди за копирање завршија со дебакл
По неговата смрт кон крајот на 2010 година, светските медиуми се обидоа да најдат негов достоен наследник, па во улога на типстери се појавуваа камили, слонови, папагали, па дури и кучиња, но ниту едно животно не успеа да го повтори овој резултат. Пол остана единствениот прогнозер во мундијалската историја со нула утки на едно првенство. Неговата слава беше толку голема што инспирираше компјутерски игри, па дури и споменик во неговиот матичен аквариум.
