„Скопје, убаво си!“, Со овие неколку зборови и серија фотографии од Старата чаршија, Кањонот Матка, плоштадот Македонија и Соборниот храм, поранешната четврта тенисерка во светот Јелена Докиќ деновиве испрати прекрасна разгледница од Македонија до своите стотици илјади следбеници. Но, зад насмевката на жената која денес зборува за надеж, ментално здравје и нов почеток стои приказна што долго време беше една од најтажните во светскиот спорт.
На 16 години го шокираше светот
Во 1999 година, тогаш 16-годишната Јелена Докиќ испиша историја на Вимблдон. Како квалификантка, во првото коло ја победи тогашната светска тенисерка број еден, Мартина Хингис, подвиг што и денес се смета за едно од најголемите изненадувања во историјата на турнирот.
Само три години подоцна, во август 2002 година, таа се искачи до четвртото место на ВТА-листата, потврдувајќи дека не станува збор за случаен талент, туку за една од најдобрите тенисерки на својата генерација.
Кариера изградена во сенка на насилството
Но, додека јавноста гледаше успеси, зад сцената Докиќ живееше сосема поинаква реалност. Во своите автобиографии „Unbreakable“ и „Fearless“, таа откри дека со години била жртва на физичко и психичко насилство од својот татко и тренер Дамир Докиќ, кој целосно ја контролирал нејзината кариера и приватен живот.
Подоцна призна дека често размислувала да се откаже од тенисот, но и од животот. Нејзината исповед ја потресе светската јавност и ја претвори во една од најгласните личности кои зборуваат за семејното насилство и менталното здравје.
Двократен бегалец
Животот на Јелена бил тежок уште од детството. Родена во поранешна Југославија, таа со семејството двапати била принудена да бега поради воените конфликти, најпрво во Србија, а потоа во Австралија, каде што ја изгради својата спортска кариера.
Иако настапуваше и за Србија и Црна Гора и за Австралија, честопати велеше дека чувството на припадност било нешто што долго го барала.
Од тениска ѕвезда до симбол на отпорност
По завршувањето на кариерата, Докиќ не исчезна од јавноста. Нејзината животна приказна беше преточена во наградуваниот документарен филм „Unbreakable: The Jelena Dokic Story“, а денес работи како телевизиска тениска коментаторка за Австралија опен и како мотивациски говорник.
Отворено зборува за депресијата, анксиозноста, нарушувањата во исхраната и борбата со вишокот килограми, охрабрувајќи илјадници луѓе да побараат помош кога им е најпотребна.
Македонија како дел од нејзиното ново поглавје
Ова не е само уште едно туристичко патување. Докиќ ја посети Македонија заедно со својот партнер Јане Веселинов, Македонец кој живее во Австралија. За време на престојот тие ги посетија Охрид, Скопје, Кањонот Матка, Старата чаршија, плоштадот Македонија и Соборниот храм.
На Инстаграм таа објави фотографии од традиционален појадок со ѓеврек и јогурт, од прошетките низ Скопје и од природните убавини на Матка, со пораката:
„Скопје, убаво си!“
Нејзините следбеници од целиот свет ѝ порачаа да ужива во Македонија, а многумина коментираа дека земјата изгледа прекрасно и дека би сакале да ја посетат.
Повеќе од туристичка разгледница
За Македонија, ваквите посети значат многу повеќе од уште една фотографија на социјалните мрежи. јКога личност која ја следат стотици илјади луѓе споделува фотографии од Охрид, Матка или Старата чаршија, таа практично станува амбасадор на македонскиот туризам пред глобална публика.
Но, можеби уште поважно е што приказната на Јелена Докиќ потсетува дека најголемите победи не секогаш се освојуваат на тенискиот терен. Понекогаш тие почнуваат во моментот кога човек ќе одлучи да проговори за своите трауми, да побара помош и повторно да научи да ужива во животот.
Токму затоа, фотографиите од нејзината прошетка низ Македонија не се само туристички спомени. Тие се уште едно потсетување дека и по најтешките животни натпревари, секогаш постои можност за нов почеток.
