Тихиот Океан се лади, но Атлантикот врие: Што носи необичниот климатски пресврт?

Тихиот Океан се лади брзо, но необичната топлина во Атлантикот диктира поинакво метеоролошко сценарио за цела Европа.

Климатскиот феномен Ел Нињо официјално влегува во фаза на брзо ладење, но океанографските мерења покажуваат нова, ненадејна аномалија во северниот дел на Атлантскиот Океан. Според метеоролошките анализи, комбинирањето на овие две океански состојби ќе создаде специфични временски услови во текот на претстојната зима. Аналитичарите предупредуваат дека Европа може да се соочи со нагли промени на атмосферскиот притисок и со необични струења на воздухот.

Последен пат толку силен океански бран беше забележан за време на таканаречениот „Супер Ел Нињо“. Сега сателитските снимки регистрираат забрзано паѓање на температурата на површинските води во тропскиот дел на Тихиот Океан. Овој процес означува крај на топлиот циклус и постепено преоѓање кон Ла Ниња, феномен кој вообичаено носи поладни глобални просеци.

Сепак, атмосферата не реагира моментално на овие промени. Иако океанот се лади, акумулираната топлина во горните слоеви од атмосферата сè уште влијае врз глобалната циркулација на воздухот. Токму овој временски јаз меѓу океанското ладење и атмосферскиот одговор создава услови за нестабилни временски прилики.

Додека Пацификот се смирува, Северниот Атлантик бележи температури на водата кои се значително над повеќегодишниот просек. Оваа топла аномалија директно влијае врз формирањето на циклоните кои се движат кон европскиот континент.

Метеоролозите истакнуваат дека високите температури на океанската површина ослободуваат огромни количини влага и енергија. Тоа го менува патот на млазните струи, силните воздушни струења на голема височина кои го диктираат движењето на фронтовите. Наместо вообичаениот западен продор, оваа зима се очекуваат почести блокади на атмосферскиот притисок, што може да донесе долги периоди на суша, прекинати со ненадејни и интензивни врнежи.

За поголемиот дел од Европа, ваквиот океански распоред носи зголемена непредвидливост. Кога Атлантикот диктира темпо со висока термичка енергија, зимите ретко се стабилни и умерени.

Експертите предвидуваат дека судирот меѓу студените воздушни маси од Арктикот и топлата влага од Атлантикот ќе предизвика големи осцилации. Наместо континуирана снежна покривка или долготраен стабилен период, регионите ќе се соочуваат со брзи промени на исклучително топли денови и нагли студени бранови.

е-Трн да боцка во твојот инбокс