Српските функционери Милош Вучевиќ и Адријана Месаровиќ уште на крајот на 2021 година знаеле дека клучните безбедносни системи на железничката станица во Нови Сад воопшто не се започнати, но властите сепак брзале објектот да се отвори за сообраќај. Членовите на Анкетната комисија, професорите Владимир Обрадовиќ и Огњен Радоњиќ, во авторски текст објавија електронска преписка која покажува дека политичките рокови и предизборните ленти имале предност пред основните протоколи за заштита на патниците.
Според документацијата до која дошла Анкетната комисија, за проблемите на пругата редовно биле известувани лица надвор од стручните надлежности, вклучително и кабинетот на претседателот на Србија, тогашниот градоначалник на Нови Сад, Милош Вучевиќ, и членката на градскиот совет, Адријана Месаровиќ.
Членот на претседателството на Партијата за слобода и правда (ССП), Владимир Обрадовиќ, посочува дека Вучевиќ бил свесен за свесното заобиколување на процедурите. Наместо стандардните две безбедносни тестирања на пругата, било спроведено само едно за да може Александар Вучиќ и Виктор Орбан свечено да ја отворат делницата пред тогашните парламентарни избори. Наместо стручни насоки, на терен се брзало со импровизации за да се фати политичкиот календар.
Податоците од текстот на професорите Обрадовиќ и Радоњиќ покажуваат колку ситуацијата била критична во моментот кога се инсистирало пругата да тргне во сообраќај на 1 март 2022 година.
Во тој момент, предвидените градежни зафати на надстрешниците и пероните на новосадската станица биле изведени со едвај еден процент. На трупот на самата пруга биле завршени само 49 отсто, а на железничкиот колосек 53 отсто од планираните работи. Овие бројки јасно сведочат дека објектот бил далеку од техничка подготвеност за безбеден пречек на граѓани.
Анкетната комисија отвора директно прашање за одговорноста: зошто Вучевиќ, откако подоцна седна на премиерската функција, не го спречи користењето на недовршената станица и не побара независна техничка проверка.
Уредникот на Форбс Србија, Иван Радак, коментира дека зад ваквите хаварии стои отсуството на стручен кадар во јавните инвестиции. Според него, државата влегува во мегапроекти кои нема кој стручно да ги води, па одлуките за градежни дозволи, рокови и безбедност паѓаат во рацете на шефови на политички кабинети.
Речиси две години по падот на надстрешницата што однесе 16 човечки животи, институционална и кривична разрешница сè уште нема.