И оваа сабота, петта по ред, Франција се соочи со масовни протести против скапотијата, со солзавец и приведени демонстранти во повеќе градови. Истиот ден, во Тирана, студентите маршираа кон Владата, а двајца демонстранти се обидоа со метална шипка да ги скршат вратите на албанскиот Парламент.# Од Париз до Тирана: Младите повторно ги полнат улиците и бараат промени Петта сабота по ред, улиците во Франција беа полни со млади, студенти, синдикалци и активисти на движењето „Жолти елеци“, кои протестираа против растот на трошоците за живот, ниските плати и кратењата во јавните услуги. Според Министерството за внатрешни работи, вчера низ земјата протестирале 106.000 луѓе, од кои 24.000 во Париз. Студентските синдикати тврдат дека биле двојно повеќе – околу 200.000, од кои речиси 100.000 во престолнината. Бројката што ја соопштија властите е помала од онаа од претходната сабота, кога на улиците излегоа 146.000 луѓе. Тоа не значи дека движењето згаснува, туку дека се подготвува за нов бран протести следната недела. Во Париз, колоната тргна од Плоштадот на Републиката и преку Бастилја стигна до Плоштадот на Нацијата, по маршрутата што претходно ја одобри полициската префектура. Протестите во најголем дел поминаа мирно, но имаше и судири. Полицијата употреби солзавец во Париз, Нант, Бордо, Лион, Марсеј и Монпелје, а во Лион маскирани демонстранти палеа огнови и поставуваа барикади. Во Марсеј беа забранети собирите, но околу 3.500 луѓе сепак излегоа на улиците, по што полицијата употреби и водени топови. Вкупно 121 лице беше приведено, а за безбедноста беа ангажирани 70.000 полицајци и жандарми. Незадоволството во Франција трае повеќе од еден месец, а започна со блокади на средните училишта, масовни демонстрации и штрајкови. Младите бараат повеќе средства за образованието, подобри услови во училиштата, повисоки плати и крај на полициското насилство. На дел од транспарентите беше упатена порака и до претседателот Емануел Макрон. Владата понуди зголемување на минималната плата од 0,6 отсто, но синдикатите го отфрлија како незначително. Тие најавија нов ден на штрајк за вторник, кога и „Жолтите елеци“ ќе ја одбележат осмата годишнина од основањето на движењето, кое во 2018 година започна со протести против цените на горивото. Неколку стотици километри источно, во Тирана, вчерашниот протест започна во 14 часот пред Министерството за образование, каде што студентите се задржаа околу час и половина. Потоа маршираа низ градот кон седиштето на Владата, на булеварот „Маченици на нацијата“, туркајќи контејнери за отпад на коловозот. На кружниот тек Зогу и Зи запалија еден контејнер, поради што сообраќајот беше блокиран околу 15 минути. Протестот првично помина без директни судири со полицијата, но подоцна, пред Парламентот, кој се наоѓа спроти зградата на Владата, двајца демонстранти се обидоа со метална шипка да ги скршат влезните врати. Полицијата интервенираше и приведе неколку учесници. Студентските протести во Албанија траат од средината на октомври, кога младите излегоа на улиците поради високите трошоци за студирање, лошите услови на универзитетите и недостигот од работни места. Првите денови беа проследени со насилство, вклучително и пожар во Министерството за образование и судири во кои полицијата испука гумени куршуми. Движењето брзо прерасна во барање за оставка на премиерот Еди Рама. Студентите, сепак, упорно ја чуваат својата независност. Со формирање човечки ѕид пред Министерството, не им дозволија на приврзаниците на опозициската Демократска партија да им се приклучат, а на транспарентите бараа затвор и за Рама и за опозицискиот лидер Сали Бериша. Организаторите најавија протести секоја среда и сабота во 14 часот, сè додека не добијат одговор. Париз и Тирана имаат различни влади, различни проблеми и различна историја, но сликата од нивните улици е речиси иста. Генерација што ја чувствува скапотијата уште пред да почне да заработува, што студира во лоши услови и не гледа сигурна работа по дипломирањето, одбива да чека некој друг да зборува во нејзино име. Во Франција младите се здружуваат со синдикатите, а во Албанија ги оддалечуваат партиите од своите собири. И едните и другите, сепак, испраќаат слична порака. Прашањето што останува е дали владите ќе одговорат со реформи или со уште повеќе полиција – и колку долго младите ќе имаат сила секоја сабота повторно да се враќаат на улиците.