Италијанските научници од Универзитетот во Болоња започнаа амбициозен проект за контрола на инвазијата на синиот рак во Јадранското Море преку пуштање на 160.000 млади октоподи. Овој инвазивен вид кој потекнува од атлантскиот брег на Северна Америка, исклучително брзо се размножува и масовно ги уништува локалните школки и природната рамнотежа. До јуни веќе беа пуштени осумдесет илјади октоподи во морските длабочини, додека преостанатите ќе бидат распоредени во соодветни вештачки живеалишта изработени од глина и цемент.
Заканата станува сè посурова и за хрватскиот дел од Јадранското Море, каде овој вид веќе е стабилно населен околу устието на реката Неретва поради соодветните услови. Неодамнешното откритие на четири примероци во близина на Паркот на природата Ластовски Архипелаг предизвика дополнителна загриженост кај еколошките власти. Иако станува збор за изолиран случај, постои реална опасност ракот постепено да се прошири и во заштитените морски подрачја каде што досега не бил забележан.
Економските штети предизвикани од синиот рак се огромни и директно ги погодуваат локалните рибари и одгледувачите на школки низ целиот медитерански регион. Само во северна Италија загубите се проценуваат на речиси двесте милиони евра на национално ниво, бидејќи раковите се хранат со школки и ги уништуваат рибарските мрежи. Брзината со која се прилагодуваат на новите средини бара итни и координирани мерки од сите јадрански земји за спречување понатамошен еколошки колапс.
Иако октоподите се природни непријатели на раковите, научниците предупредуваат дека тие не можат да бидат единствено и целосно решение за овој сложен проблем. Синиот рак одлично се размножува во плитки, топли и калливи лагуни каде што октоподите ретко престојуваат. Поради тоа, истражувачите дополнително ја испитуваат можноста за користење на други автохтони морски видови, како што се морскиот лаврак и јагулата, со цел подобрување на долгорочната контрола.
Успехот на овој биоконтролен проект ќе зависи од континуираното следење на теренот и од тесната соработка меѓу научните институции и локалните рибари. Доколку октоподите успеат да ја контролираат популацијата на раковите во подлабоките води, тоа ќе претставува важен чекор кон враќање на природната рамнотежа во регионот. Сепак, заштитените подрачја бараат постојан надзор и брза реакција за да се спречи трајно нарушување на чувствителните морски екосистеми.
