Иако човекот е социјално суштество, психолозите откриваат дека постојаната комуникација може да биде исцрпувачка.

Ново внимание во психологијата привлекува феноменот наречен aloneliness – чувството на непријатност што се јавува кога човек нема доволно време да биде сам.

За разлика од осаменоста, која најчесто ја доживуваме како недостиг од блискост, ова чувство се појавува кога ни недостига простор за сопствените мисли и емоции.

Само 15 до 30 минути можат да направат разлика

Професорката по психологија Туј-Ви Нгујен од Универзитетот во Дарам истражува како времето поминато насамо влијае врз емоционалната состојба.

Во еден експеримент истражувачите најпрво предизвикале стрес кај учесниците, а потоа ги оставиле сами во просторија.

Резултатите покажале дека по само 15 до 30 минути нивните емоции почнале да се смируваат, а нивото на стрес се намалувало.

Интересно е што истиот ефект не бил забележан кога во просторијата имало уште една личност.

Ова укажува дека времето поминато насамо може да му помогне на мозокот да се ослободи од дел од емоционалното оптоварување.

Зошто понекогаш ни пречат и луѓето што ги сакаме?

Потребата за лично време не значи дека не ги сакаме семејството, партнерот или пријателите.

Напротив, дури и најдобриот однос бара простор во кој човек може да биде ослободен од очекувањата на другите.

Родителите, луѓето што работат во големи колективи и оние што живеат со повеќе членови на семејството често имаат ограничени можности за таков одмор.

Истражувањата покажуваат дека доброволно избраната самотија може да помогне во регулирањето на емоциите, креативноста и справувањето со стресот.

Но, постои важна разлика меѓу доброволното време насамо и социјалната изолација.

Додека изолацијата и хроничната осаменост можат негативно да влијаат врз здравјето, свесно избраниот одмор од другите луѓе може да биде корисен.

Телефонот може да го уништи ефектот

Една од најинтересните препораки на психолозите е времето насамо да не го поминуваме автоматски пред телефон.

Кога постојано проверуваме пораки, видеа и социјални мрежи, мозокот продолжува да прима нови информации.

Наместо ментален одмор, добиваме дополнителна стимулација.

Психолозите препорачуваат едноставни активности: читање, прошетка во природа, цртање, градинарство или занимавање со креативно хоби.

Дури и сортирање предмети или друга едноставна активност може да помогне вниманието да се насочи кон нешто смирувачко.

Не е себичност да сакате да бидете сами

Во современото општество постои речиси постојан притисок да бидеме достапни – за семејството, пријателите, колегите и социјалните мрежи.

Поради тоа, потребата за тишина често погрешно ја толкуваме како оддалечување од другите.

Но, психолошките истражувања покажуваат дека личниот простор не мора да биде спротивност на здравите социјални односи.

Понекогаш најдобриот начин повторно да им се посветиме на луѓето што ги сакаме е прво да си посветиме малку време на себеси.