Половина од тинејџерите на 14 години сакаат да променат нешто на своето тело, покажуваат истражувања. Кај девојчињата тоа одамна е препознаена криза. Кај момчињата, истата несигурност се крие зад gym идентитет, looksmaxxing содржини на TikTok и се почеста употреба на стероиди. Науката веќе документира врска: момчињата кои го интернализирале мускулниот идеал и поминуваат повеќе време на социјалните мрежи се незадоволни од своето тело во значително поголема мера.
Половина тинејџери на 14 години сакаат да го сменат своето тело
Телесното незадоволство кај адолесцентите одамна не е само женска тема. Истражување на Универзитетот Виктори и Ла Троб во Мелбурн, спроведено на 1.153 средношколци, покажа дека 50 отсто од момчињата на 14 години сакаат да променат нешто на своето тело. Кај девојчињата таа бројка е 74 отсто. Разликата е реална, но има една задршка: несигурноста кај момчињата едноставно помалку се именува, помалку се признава и далеку помалку се третира.
TikTok го дефинира мускулниот идеал, а алгоритмот го засилува притисокот
Она што социјалните мрежи и прават на машката самодоверба денес е документирано. Истото мелбурнско истражување, објавено во International Journal of Environmental Research and Public Health, идентификувало клучен наод: кај момчињата со висока интернализација на мускулниот идеал, поголемото користење на социјалните мрежи директно е поврзано со поголемо незадоволство од сопственото тело. Поедноставено: колку повеќе скролува некое момче кое веќе го прифатило идеалот за мускулесто тело, толку полошо се чувствува за себе.
Алгоритмот на TikTok и Instagram им сервира содржини со совршени тела, симетрично лице, нагласена вилица и минимален процент на телесни масти. Терминологијата е сосема нова: looksmaxxing (максимизирање на изгледот), mogging (надминување на другите по изглед), mewing (техника за реструктурирање на вилицата), leanmaxxing (оптимизирање на процентот маснотии). Ова не е жаргон на малцинство туку секојдневен јазик на средношколска возраст.
Алгоритмите ги притискаат повеќе оние кои веќе се ранливи
Интерното истражување на Мета, за кое извести Ројтерс во октомври 2025 година, покажа дека Instagram им прикажува поголемо количество содржини поврзани со телото и изгледот токму на тинејџерите кои веќе покажуваат знаци на несигурност. Системот не е неутрален. Тој препознава ранливост и ја засилува.
Теретаната стана религија, а не само спорт
За многу момчиња денес теретаната не е место за вежбање. Таа е идентитет, терапија, стратегија за повеќе состаноци со девојки и механизам за справување. Тоа не е само метафора: истражувањата за body dysmorphia кај мажи покажуваат дека мускулната дисморфија, состојба во која личноста перманентно ја перцепира себеси како недоволно мускулеста, расте кај адолесцентни момчиња. Паралелно растат и употребата на суплементи и посегнувањето по анаболички стероиди на млади на возраст под 18 години.
Несигурноста стана бизнис модел
Целата индустрија заработува од оваа несигурност. Производи за нега на кожа, суплементи за маса, производи за брада, средства против опаѓање на коса, козметичка стоматологија, модата и self-improvement инфлуенсерите формираат екосистем чија основна монетарна единица е стравот дека не си доволно добар. Несигурноста не е несакан нуспроизвод. Таа е деловен модел.
Момчињата не велат „несигурен сум”
Истражувањата постојано наидуваат на ист проблем: момчињата телесната несигурност не ја именуваат. Квалитативна студија на Тринити Колеџ Даблин покажа дека адолесцентните момчиња почесто од девојчињата се справуваат активно со негативните содржини на социјалните мрежи, но и дека многу поретко признаваат дека тие содржини воопшто им влијаат. Одговорот е „јас сум во ред”. Истражувањата покажуваат дека не се.
Кога момчето не може да каже „несигурен сум”, несигурноста наоѓа друг излез: опсесивна посветеност на теретана, повлекување, агресивност, doomscrolling или влегување во токсични онлајн заедници. Red pill содржините, sigma male видеата и Andrew Tate екосистемот не создаваат несигурност. Тие ја пронаоѓаат таму каде што веќе постои и нудат нарација: проблемот не си ти, проблемот се другите.
Разговорот кој недостига
Истражувањето на APA од 2023 година покажа дека намалувањето на времето на социјалните мрежи за само 50 отсто доведува до мерливо подобрување на сликата за телото кај тинејџерите. Тоа е корисен наод, но и ограничен. Проблемот не е само во количеството на скролување, туку во тоа дека момчињата немаат простор каде би можеле да ја именуваат сопствената несигурност. Разговорите за телесна слика кои девојчињата ги добиваат во семејство, училиште и медиуми, кај момчињата во голема мера едноставно не постојат. Таа тишина ја пополнуваат популарните вирални видеа и инфлуенсерите кои продаваат утопија и скапи производи кои неретко се опасни за младите во развој.
