Кубанските власти најавија планови за спроведување на длабоки и значајни економски реформи кои означуваат историско прилагодување на нивниот традиционален социјалистички модел. Поттикнати од успешните социјалистички пазарни системи на Кина и Виетнам, официјална Хавана планира да овозможи значително поголемо учество на приватниот сектор во досега строго контролираната национална економија.

Кубанскиот претседател Мигел Дијаз-Канел децидно изјави дека овие предложени промени имаат за цел да овозможат конечно надминување на долгогодишните противречности меѓу ригидното централно планирање и економските поттикнувања, со цел да се разбуди стопанството на островот и да се привлечат нови инвестиции.

Крај за децениските забрани и преструктуирање на државниот апарат

Овој нов пакет мерки, кој во наредниот период треба да го добие конечното одобрување од Политбирото на Комунистичката партија и од кубанскиот парламент, предвидува сериозни трансформации во повеќе клучни сегменти. Покрај отворањето на вратите за приватниот бизнис, најавени се суштински промени во земјоделскиот сектор, како и темелно преструктуирање на гломазниот државен апарат кој со децении ја кочеше ефикасноста.

Претседателот Дијаз-Канел потврди дека одредени стопански дејности кои со децении беа строго забранети за приватните компании во иднина ќе бидат целосно дозволени, иако во својата првична најава тој сепак се воздржа од откривање конкретни детали за тоа кои прецизни области први ќе бидат либерализирани.

Нов американски притисок и борба за економски спас во услови на блокада

Оваа историска најава доаѓа во исклучително комплексен геополитички момент, во услови кога Соединетите Американски Држави дополнително го засилуваат својот економски притисок преку воведување нови строги санкции со цел да предизвикаат итни политички промени на островот.

Односите меѓу Вашингтон и Хавана остануваат во постојан грч и затегнатост уште од времето на Кубанската револуција од 1959 година предводена од Фидел Кастро, која го изолираше островот од западните пазари. Преку воведувањето на овие пазарни реформи, Куба прави храбар обид да пронајде сопствен одржлив модел за економско закрепнување, докажувајќи дека дури и најзатворените системи мораат да се прилагодат на глобалните текови за да го осигураат опстанокот и напредокот на својот народ во тешки историски околности.