Соларниот капацитет ширум светот расте со брзо темпо благодарение на сè попристапните силиконски панели на покривите од домаќинствата. Сепак, најголемиот предизвик на сончевата енергија останува нејзината променливост и непостојаност. Во сончевите летни денови мрежата се преплавува со струја, додека во вечерните часови и во зима производството значително опаѓа. За да се обезбеди постојан извор на струја, неопходни се ефикасни системи за нејзино складирање.
Традиционалните хидроелектрични централи бараат специфични географски услови, поради што нивното проширување е ограничено. Од друга страна, доминантните литиум-јонски батерии предизвикуваат сериозни геополитички и еколошки грижи поради ископувањето на литиумот. Очекувањата се дека побарувачката за овој метал до 2040 година ќе порасне за над 40 пати. Тоа го отвора прашањето дали масовното користење на литиумот е вистински одржливо решение за планетата.
Како веродостојна алтернатива се издвојува складирањето на термичка енергија, каде што вишокот струја се зачувува во форма на топлина. Овој концепт веќе се користи кај големите соларни централи со концентрирана сончева енергија, каде огледала ја насочуваат светлината за загревање на растопена сол. Сепак, овие системи бараат огромни инвестиции и користат турбини кои се исплатливи само доколку се изградени во огромни димензии.
Тука стапуваат на сцена термофотоволтаиците (TPV), односно специјални ќелии од новата генерација. За разлика од класичните соларни панели кои користат директна сончева светлина, овие ќелии го собираат инфрацрвеното зрачење од исклучително топли предмети. Материјали како графит или силикон можат да се загреат до температура над 1400 или 2000 степени Целзиусови. На толку висока температура, ефикасноста на претворање на топлината во струја драстично се зголемува.
Најновите лабораториски прототипи веќе постигнуваат ефикасност над 40 проценти, што го прави овој систем изумително конкурентен. Новиот прототип наречен SISTPV користи концентрирана сончева светлина за директно загревање на графит, кој потоа зрачи топлина кон термофотоволтаичните ќелии. Овој пристап обединува собирање, складирање и производство на електрична енергија во еден единствен компактен уред.
За разлика од масивните централи со турбини, термичките батерии засновани на термофотоволтаици можат да бидат економски исплатливи дури и во значително помал обем. Со оваа технологија, сончевата енергија престанува да биде прекината и станува стабилен ресурс достапен во секое време. Доколку истражувањата продолжат со ова темпо, термофотоволтаиците би можеле да станат клучен столб во глобалната транзиција кон чиста енергија.
