Замрзнувањето е ефикасен начин за продолжување на свежината на храната, но тоа не значи дека месото може да стои во замрзнувачот без ограничување. Според стручните препораки за безбедност на храната, месото што се чува на температура од -18°C или пониска е технички безбедно за јадење неограничено долго бидејќи бактериите не можат да се размножуваат. Сепак, квалитетот, текстурата и вкусот значително опаѓаат по одреден период.
Времето за кое месото го задржува својот квалитет во замрзнувачот зависи од неговиот вид и начинот на обработка. Големите и цели парчиња црвено месо, како говедските или јагнешките одрезоци, можат да го зачуваат својот оптимален вкус меѓу шест и дванаесет месеци. Цела кокошка или мисирка остануваат со добар квалитет до една година.
Кај свинското месо тој рок е нешто пократок. Крменадлите и свинското ги задржуваат своите карактеристики меѓу четири и осум месеци. Причината за поголемата издржливост на целите парчиња лежи во тоа што помала површина од месото е директно изложена на воздух.
Поради специфичната структура, меленото месо е многу поосетливо на влијанија од околината. Бидејќи за време на мелењето поголем дел од месото доаѓа во контакт со воздух, тоа брзо ја губи влагата. Поради тоа, се препорачува мленото месо да се искористи во рок од три до четири месеци.
Свежите колбаси, сланината, шунката и виршлите треба да се консумираат уште побрзо, во период од еден до два месеци. Овие производи содржат повеќе маснотии и адитиви, што го забрзува процесот на промена на вкусот при долготрајно замрзнување.
Замрзнувањето на веќе зготвена храна помага да се намали фрлањето оброци, но и тука важат одредени рокови. Вареното пилешко или мисиркино месо, особено ако се наоѓа во сос или супа што го штити од сушење, ја задржува својата свежина до шест месеци.
Останатите зготвени јадења со говедско или свинско месо, како и различните тави, треба да се искористат во рок од два до три месеци. Доколку стојат подолго, овие јадења стануваат суви и го губат својот карактеристичен вкус.
Најчеста појава кај месото што предолго стоело во замрзнувач се таканаречените изгореници од замрзнување. Тоа се бели или сивкасто-кафеави суви дамки на површината на месото што настануваат поради дехидрација. Овие делови се безбедни за јадење, но имаат сува и жилава текстура, па најдобро е да се отстранат пред готвење.
Вистински знак за расипаност се забележува по одмрзнувањето. Доколку месото има киселкаст или непријатен мирис, или ако неговата површина е слузава и леплива, тоа е сигурен индикатор дека производот повеќе не е безбеден за консумација и мора веднаш да се фрли.
Правилното пакување со истиснување на воздухот, како и означувањето на датумот на замрзнување, се клучни чекори за зачувување на квалитетот на храната.
