Илија Николовски-Луј, музички педагог и композитор, е роден на 7 октомври 1913 година во Прилеп. Од 1947 до 1973 година бил директор на Средното музичко училиште во Скопје, единствената таква институција во тоа време, во која се образувале првите кадри за Македонската филхармонија и Операта. Денес неговото име го носи Државниот музичко-балетски училиштен центар во Скопје.

Од прилепските друштва до Белград и Софија

Првите музички сознанија Николовски ги стекнал од раководителите на културно-уметничките друштва во родниот Прилеп. Музика учел во Белград и во Софија, а дипломирал на Педагошката академија во Скопје. Свирел труба и хорна, но според биографијата објавена на порталот „Стар Прилеп“, владеел и со уште десетина инструменти.

Како учесник во Народноослободителната војна, во 1944 година формирал хор и дувачки оркестар во Втората и Петтата пролетерска бригада. Од 1945 година предавал труба и хорна во Средното музичко училиште во Скопје. Две години подоцна станал негов директор.

Дваесет и шест години на чело на единственото музичко училиште

Николовски го водел училиштето од 1947 до 1973 година. Како единствена музичко-педагошка институција во Македонија, тоа ги подготвило првите кадри за Македонската филхармонија и за Операта, а со тоа ја поставило и основата за отворањето на Високата музичка школа.

Бранка Костиќ Марковиќ го опишала како строг, но хуман човек, боем со големо друштво и „рудник за анегдоти“. Според неа, ако истовремено би гореле училиштето и неговиот дом, тој прво би трчал во училиштето. Директорувал буквално до крајот: починал во Скопје на 22 октомври 1973 година, истата година кога заминал во пензија.

Моцарт за мандолински оркестар и „Маршот на Македонија“

Николовски бил првиот во Македонија што ги аранжирал делата на Моцарт, Шуман и Шуберт за мандолински оркестри. Во 1971 година ја објавил првата збирка аранжмани за таков состав. Тој е автор на „Маршот на Македонија“, на повеќе маршеви и масовни песни, на голем број аранжмани за дувачки оркестри и на збирка од 12 песни за детски хор. Учествувал и во изработката на учебници по музичко образование.

За својата работа бил одликуван со Орден на трудот од трет степен, Орден за храброст и Орден за братство и единство со сребрен венец, како и со наградата „3 Ноември“ на градот Прилеп.

Од 1979 година Државниот музичко-балетски училиштен центар во Скопје го носи неговото име. Училиштето својот патронен празник го слави на денот на неговата смрт, 22 октомври. Во 2024 година патронатот бил одбележан со концерт во Малата сала на Македонската филхармонија.