Хуманоидните роботи би можеле да влезат во нова фаза на развој уште во 2027 година, кога би требало значително да се подобри нивната способност да разбираат природен јазик и врз основа на него да извршуваат физички задачи. Но, според кинескиот експерт за роботика Гао Јанг, тоа не значи дека наскоро ќе гледаме роботи што без проблеми ги извршуваат сите домашни обврски.

Според Гао Јанг, коосновач и главен научник на кинескиот стартап „СпиритАИ“, најголемата пречка за развојот на хуманоидните роботи денес не е нивното тело, туку „мозокот“ што управува со нив.

Тој очекува компанијата да ја достигне она што ја нарекува „пресвртница на нивото ГПТ-3.0“ до средината на 2027 година. Тоа би значело дека роботите ќе можат да комуницираат со луѓето преку природен јазик и потоа да извршуваат серија логични физички дејства за да завршат одредена задача.

Прво фабриките, потоа продавниците – а домовите последни

Гао проценува дека следните една до две години ќе бидат почетен период за поширока примена на хуманоидните роботи во индустријата. Потоа би можело да следи нивно распоредување во комерцијални објекти, каде што би извршувале поедноставни задачи. Но, преминот од фабрика или контролирана работна средина во домот е многу покомплициран.

Во домаќинствата роботите би морале да се справуваат со далеку понепредвидливи ситуации, различни предмети, тесни простори и задачи кои бараат прецизни движења. „СпиритАИ“ веќе тестира роботи во реални услови. Компанијата има околу 1.000 луѓе кои собираат податоци во домови и фабрики, снимајќи и анализирајќи како луѓето се движат и како извршуваат различни активности.

Тие повторуваат задачи како отворање фрижидер, отклучување сеф или сечење зеленчук, со цел податоците да се користат за тренирање на системите што ги контролираат роботите.

Роботите успеваат во 90 отсто од едноставните задачи

Во структурирана средина, како дневна соба, роботите на „СпиритАИ“ постигнале успешност од околу 90 отсто при извршување едноставни задачи. Но, тоа сè уште не значи дека роботите се подготвени за секојдневниот живот.

Еден од проблемите се фините моторички движења. На роботот може да му биде релативно лесно да помести предмет, но многу потешко да изврши прецизна задача како одвртување капаче од шише. Уште поголем предизвик се таканаречените „невидливи“ задачи – ситуации во кои роботот мора да разбере што се случува со предмет што се витка, деформира или реагира непредвидливо.

Зошто реалниот свет е подобар тест од симулацијата?

„СпиритАИ“ во голема мера се потпира на податоци собрани од реалниот свет, наместо само на виртуелни симулации. Причината е што симулаторите добро функционираат со цврсти и предвидливи објекти, но имаат проблем со предмети што ја менуваат формата. Електричен кабел, на пример, може да се свитка на безброј начини. За роботот тоа создава многу повеќе можни ситуации отколку во виртуелна средина со однапред дефинирани правила.

Компанијата открила и дека таканаречените „нечисти податоци“, односно податоци со поголема разновидност на човечки движења, понекогаш можат да бидат покорисни за тренирањето отколку совршено повторените движења.

Во некои кинески центри за обука на роботи, операторите мораат да повторат едно движење повеќе од 50 пати за да добијат едно прецизно изведено движење. Пристапот на „СпиритАИ“ е поинаков – наместо да се елиминираат сите несовршености, компанијата користи поширок спектар на реални движења.

Веќе работат во производството

„СпиритАИ“ веќе има десетици свои хуманоидни роботи на тркала, познати како „Моз1“, распоредени на производни линии. Меѓу компаниите каде што се користат се кинескиот производител на батерии „КАТЛ“ и интернет-компанијата „ЏД.ком“, која истовремено е и инвеститор во стартапот.

Компанијата основана во 2024 година има околу 300 вработени и досега собрала повеќе од 670 милиони долари инвестиции. Нејзината проценета вредност достигнала околу 2,9 милијарди долари.

Дали треба да се плашиме од роботите?

Гао смета дека сегашниот софтвер со вештачка интелигенција за роботи сè уште не е доволно зрел за да претставува причина за сериозна загриженост. Но, прашањето за безбедноста ќе станува сè поважно како што роботите ќе почнат да комуницираат со луѓе во покомплексни средини. Фабриката е релативно контролирано место. Домот, продавницата или јавниот простор не се. Таму роботот ќе мора да реагира на деца, домашни миленици, случајни минувачи, предмети што паѓаат, неочекувани движења и ситуации кои однапред не биле предвидени во неговиот систем.

Затоа, иако 2027 година може да донесе значителен напредок во способностите на хуманоидните роботи, нивното масовно присуство во домовите останува многу подалечна и посложена цел.