Професионалните возачи од земјите од Западен Балкан и натаму ќе мора да се придржуваат до правилото за престој од најмногу 90 дена во период од 180 дена во Шенген-зоната, и покрај барањата на транспортниот сектор за поинаков третман.
Од Европската комисија порачуваат дека се свесни за проблемите со кои се соочуваат одредени категории работници од земји надвор од Европската Унија, особено оние чии професии бараат постојана мобилност, како што се возачите на камиони, спортистите и уметниците кои често патуваат.
Сепак, засега нема промена на постојните правила.
Портпаролот на Европската комисија, Маркус Ламерт, изјави дека голем број професионалци од трети земји имаат потреба од почест и подолг престој во Шенген-зоната, но нагласи дека Системот за влез и излез на ЕУ не воведува нови правила за времетраењето на краткорочниот престој.
Токму тука превозниците го гледаат главниот проблем. За нив, преминувањето на границите не е туристичко патување, туку составен дел од нивната работа.
Транспортните компании и здруженија од Западен Балкан бараат професионалните возачи да добијат посебен статус или услови за престој кои ќе одговараат на природата на нивната професија. Тие сметаат дека правилото „90 дена во период од 180 дена“ не треба да се применува на ист начин за возачите кои редовно влегуваат и излегуваат од земјите на Шенген-зоната поради извршување на работни обврски.
Според превозниците, ваквите ограничувања можат сериозно да влијаат врз меѓународниот транспорт, испораката на стоки и работата на компаниите од регионот кои зависат од патниот сообраќај со земјите од Европската Унија.
Прашањето е особено важно за земјите од Западен Балкан, чии транспортни компании секојдневно сообраќаат кон и низ земјите од Европската Унија.
Иако Брисел признава дека проблемот постои, засега нема најава за конкретна промена на правилата. Тоа значи дека превозниците ќе продолжат да бараат решение, додека професионалните возачи ќе мора внимателно да го следат времето поминато во Шенген-зоната.
Темата повторно го отвора прашањето дали европските правила за престој, создадени првенствено за регулирање на краткорочните посети, можат соодветно да одговорат на потребите на професиите кои подразбираат постојано движење преку граници.
