Британската актерка Емили Вотсон, која претседава со жирито на годинашното издание на Сараевскиот филмски фестивал, сподели лична исповед за своето детство поминато во строга верска организација. Говорејќи пред публиката и филмските професионалци во Сараево, познатата филмска уметница откри дека токму средбата со театарот и глумата ѝ овозможила да се ослободи од рестриктивното опкружување и да изгради сопствен идентитет надвор од наметнатите догми.

Вотсон пораснала како дел од организацијата позната како School of Philosophy and Economic Science, група која во тој период функционирала со строги верски и авторитативни правила. Според нејзините зборови, животот во оваа заедница бил исполнет со силна контрола врз секојдневието, каде што критичкото размислување и личната изразувачка слобода биле сведени на минимум. Во такви околности, детството било одбележано со изолација од надворешниот свет и со континуиран притисок за прилагодување кон строгата хиерархија.

Пресвртната точка во нејзиниот живот настанала кога за првпат се сретнала со драматичната уметност. Преку актерството, таа открила простор каде што можела да истражува различни емоции и да поставува прашања без страв од санкции. Актерската професија не била само кариерен избор, туку суштински механизам за преживување и психолошко одвојување од догматската средина во која израснала.

Престојот во Сараево за Вотсон има посебно значење, бидејќи фестивалот со децении важи за симбол на отпор и уметничка слобода. Како претседателка на главното жири, таа истакна дека филмот има моќ да ги поврзе луѓето кои доаѓаат од различни форми на репресија. Нејзината порака до младите автори беше дека уметноста мора да остане простор за бескомпромисна вистина и лична храброст.