Триесет и една година по атентатот врз првиот претседател на независна Македонија, Киро Глигоров, извршен на 3 октомври 1995 година на улицата „Македонија“ во Скопје, институциите сè уште немаат одговор кој стои зад обидот за убиство. Предметот во надлежните органи формално останува отворен против непознат сторител, иако низ полициската операција по експлозијата поминаа десетици илјади граѓани и странски форензички тимови.
Нападот беше извршен во 9:50 часот наутро со автомобил-бомба, паркиран цитроен ами 8 со кумановски регистарски таблички. Автомобилот содржел 20 килограми експлозив и беше активиран со далечински управувач додека службеното возило на Глигоров се движеше кон Собранието.
Претседателот го преживеа нападот со тешки повреди на главата и видот, по што беше пренесен и опериран во Градската болница, а потоа лекуван во Клиничкиот центар. Во експлозијата загина неговиот возач Александар Маневски, како и случајниот минувач Христо Ристовски, додека пензионерот Ристо Хаџиманов и телохранителот Илчо Теовски беа тешко повредени.
Министерството за внатрешни работи веднаш ја започна операцијата „Курир“. Полицијата претресе 19.000 возила и прегледа над 30.000 лица. Извршени беа претреси во десетици објекти, а во Скопје пристигнаа и стручни тимови од американското ФБИ, германската криминалистичка полиција и британски експерти.
И покрај обемната оперативна работа, кривична пријава против конкретни нарачатели или директни извршители никогаш не стигна до судница. Поранешни високи полициски функционери од тој период во јавните сведоштва подоцна отворија сомнежи за пропусти во обезбедувањето на трагите и за предвремени теории кои ја насочија истрагата во слепи улици.
Во изминатите децении во јавноста циркулираа повеќе меѓународни и домашни траги: од структури на српското подземје и бугарската корпорација „Мултигруп“, до домашни политички фактори. Декласифицираните документи на американската Централна разузнавачка агенција (ЦИА) од ноември 1995 година покажуваат дека американските аналитичари тогаш разгледувале сомневања насочени кон екстремни крила и незадоволни структури, поврзувајќи го мотивот со компромисите во надворешната политика и Грција. Ниту една од овие разузнавачки белешки не доби официјална судска потврда на домашен терен.
