Риба што ги збунува научниците: Преживува повеќе од 100.000 години без мажјаци

Амазонскиот моли е необична риба која се размножува без машки единки и успешно опстојува повеќе од 100.000 години, спротивно на очекувањата на научниците.

Во реките на Мексико и јужен Тексас живее необична риба позната како амазонски моли (Poecilia formosa), вид кој со години ги фасцинира научниците. Она што ја прави единствена е фактот што популацијата ја сочинуваат исклучиво женки, а мажјаци воопшто не постојат.

Иако за размножување им е потребен контакт со мажјаци од сродни видови, тие не го користат нивниот генетски материјал. Машката сперма служи само како поттик за развој на јајцето, по што ДНК-та на мажјакот се отфрла. Како резултат на тоа, се раѓаат само женски потомци кои се генетски копии на мајката.

Според класичната еволутивна теорија, ваквиот начин на размножување би требало со текот на времето да доведе до акумулација на штетни мутации и исчезнување на видот. Сепак, амазонскиот моли успешно опстојува најмалку 100.000 години, што претставува вистинска научна мистерија.

Ново истражување објавено во списанието „Nature“ нуди можно објаснување. Научниците откриле дека овој вид користи процес наречен генска конверзија – природен механизам за поправка на оштетената ДНК. Благодарение на овој процес, рибата може да ги коригира генетските грешки и да спречи нивно натрупување низ генерациите.

Истражувачите утврдиле дека генската конверзија кај амазонскиот моли се случува многу почесто отколку кај повеќето други животни. На тој начин видот успева да го зачува своето генетско здравје и покрај отсуството на класично полово размножување.

Научниците сметаат дека овој вид настанал преку вкрстување на два сродни вида риби пред околу 100.000 години. Токму оваа необична генетска комбинација можеби му овозможила да развие ефикасен механизам за самостојно одржување на геномот.

Откритието отвора нови прашања за еволуцијата и покажува дека сексуалното размножување можеби не е единствениот начин за зачувување на здрав генетски материјал. Иако истражувањата се уште се во тек, научниците веруваат дека подоброто разбирање на овие механизми би можело да биде корисно и за идните генетски и медицински истражувања.

е-Трн да боцка во твојот инбокс