Светскиот ден на љубезноста се одбележува секој 13 ноември како меѓународна иницијатива за поттикнување добри дела надвор од политичките, верските и културните граници. Воведен во 1998 година од Светското движење за љубезност (World Kindness Movement), овој датум ги обединува заедниците околу едноставни секојдневни гестови на поддршка. Современите психолошки истражувања потврдуваат дека помагањето на другите директно ја подобрува менталната и физичката благосостојба кај луѓето.
Светското движење за љубезност е формирано во 1997 година на конференција во Токио, каде што хуманитарни организации од повеќе земји потпишаа декларација за промовирање на добрината. Веќе следната година, на 13 ноември 1998 година, беше одбележан првиот Светски ден на љубезноста. Денес движењето обединува над 27 земји членки, вклучувајќи ги Австралија, Велика Британија, САД, Канада, Јапонија, Индија и Нигерија.
Целта на кампањата е да ги потсети поединците дека секојдневните постапки, како отстапување место во јавен превоз или помагање на сосед, создаваат посилна социјална кохезија. Во некои држави, како САД, активностите се прошируваат во цела Недела на љубезноста, која во 2026 година се одбележува од 9 до 15 ноември. Училиштата, локалните заедници и компаниите организираат волонтирање, донации и настани за поврзување на граѓаните.
Американската психолошка асоцијација (АПА) во 2020 година објави опсежна анализа за врската меѓу просоцијалното однесување и здравјето. Истражувањето предводено од д-р Брајант Хуи од Универзитетот во Хонг Конг опфати 201 независна студија со вкупно 198.213 испитаници. Резултатите покажаа дека луѓето кои редовно прават добри дела имаат повисоко ниво на среќа, подобро ментално здравје и посилна физичка виталност.
Анализата на Хуи и неговите соработници, објавена во списанието „Psychological Bulletin“, утврди дека неформалното и спонтано помагање на пријателите, соседите или непознатите лица носи посилно чувство на исполнетост отколку формалното волонтирање. Помладите испитаници пријавиле повисоко ниво на севкупна благосостојба, додека кај повозрасните лица добрината директно се поврзува со подобро физичко здравје.
Истражувачите од Универзитетот во Оксфорд, предводени од д-р Оливер Кари, спроведоа мета-анализа на 27 експериментални студии објавена во „Journal of Experimental Social Psychology“. Нивните наоди потврдуваат дека извршувањето на мали дела на љубезност во текот на една недела произведува статистички значаен пораст на субјективната среќа кај учесниците.
Ефектот е забележан без оглед на тоа дали гестовите се насочени кон блиски луѓе или кон целосни странци. Ваквите активности го активираат системот за наградување во мозокот, го намалуваат нивото на стрес и го зајакнуваат чувството на припадност во заедницата.
