Жолтиот ноќурак на прв поглед изгледа како обична билка што расте покрај патишта, канали, пруги и запуштени места. Но зад неговите жолти цветови, кои се отвораат навечер, се крие растение што одамна е интересно за фитотерапијата и фармацевтската индустрија.

Според ботаничарот и херболог д-р Марко Љ. Несторовиќ, научното име на ова растение, Oenothera biennis, уште во античко време било поврзувано со намалување на желбата за вино. Оттаму доаѓа и симболичниот опис „ловец на вино“, бидејќи во традицијата коренот на растението се поврзувал со помала желба за алкохол.

Денес најчесто се користи маслото од семето на жолтиот ноќурак, кое содржи гама-линоленска киселина, омега-6 масна киселина што се проучува поради можната улога во воспалителни процеси, кожата и хормоналните тегоби. Сепак, современите здравствени извори предупредуваат дека доказите за дел од овие употреби се ограничени или мешани, па препаратите не треба да се третираат како замена за лекарска терапија.

Во народната и дополнителната медицина, жолтиот ноќурак најчесто се поврзува со нега на кожа, коса и нокти, како и со ублажување на симптоми на ПМС и менопауза. Некои препарати се комбинираат и со витамин Е, но како и кај сите додатоци, потребна е претпазливост, особено кај лица што земаат терапија, бремени жени или луѓе со хронични состојби.

Жолтиот ноќурак потекнува од Америка, а во Европа пристигнал во 17 век како украсно растение. Денес е распространет и кај нас, најчесто како диворастечка билка на суви, песокливи и запуштени терени. Цвета од лето до првите есенски мразеви, а неговите миризливи жолти цветови се отвораат навечер, токму поради што го добил и народното име ноќурак.