Научници од Јужна Африка анализирале математички модели на неутронски ѕвезди и дошле до необичен заклучок: во екстремни услови, силната гравитација може да создаде локална „стрела на времето“ што се движи спротивно од она што го познаваме. Истражувањето е објавено во European Physical Journal C, но важно е да се нагласи дека не станува збор за буквално место во вселената каде луѓето би можеле да „патуваат назад во времето“, туку за теоретски модел на простор-времето и ентропијата.
Фокусот на истражувањето се неутронските ѕвезди, едни од најекстремните објекти во универзумот. Тие се остатоци од мртви ѕвезди, неверојатно густи и со гравитација толку силна што може драматично да го искриви простор-времето. Во моделот, научниците следеле како се менуваат параметри поврзани со закривеноста на простор-времето за време на гравитациски колапс.
Клучниот дел е ентропијата, односно мерката за тоа како еден систем преминува од поредена во понеуредена состојба. Во секојдневниот живот тоа го разбираме како причина зошто скршена чаша не се составува сама или зошто паста за заби не се враќа назад во тубата. Но кај нестабилна неутронска ѕвезда, математичките функции што ја опишуваат гравитациската „стрела на времето“ покажуваат однесување што може да се толкува како локално движење во обратна насока.
Тоа не значи дека времето во целата вселена почнува да оди наназад, туку дека во екстремни космички услови гравитацијата може да ја наруши нашата интуитивна претстава за времето. Научниците велат дека резултатите се уште еден чекор кон подобро разбирање на врската меѓу гравитацијата, ентропијата, колапсот на ѕвездите и природата на времето.
Ова истражување отвора повеќе прашања отколку што дава конечни одговори. Но токму во тоа е неговата важност: покажува дека времето, кое го доживуваме како најстабилна работа во секојдневието, во длабоката вселена може да биде многу почудно, покревко и покомплицирано отколку што изгледа.
