ВИ девојка што е создадена да ви угодува: Новата платформа отвора непријатни прашања за љубовта и осаменоста

SxxxAI им овозможува на корисниците да создадат виртуелна партнерка според сопствените желби, од изгледот и карактерот до приказната за нивната „врска“. Критичарите предупредуваат дека ваквата технологија може да создаде нереални очекувања за односите, но и емоционална зависност.

Што ако партнерката од вашите соништа може да ја дизајнирате сами? Да има токму таков изглед каков што замислувате, да зборува на начин што ви одговара, да ве слуша, да не ве одбива и секогаш да биде достапна?

Токму тоа го нуди новата платформа SxxxAI – сервис со кој корисниците можат да создадат сопствена виртуелна партнерка, а потоа да разговараат со неа, да градат измислена заедничка приказна и да создаваат фотографии и видеа.Платформата е наменета за полнолетни корисници и овозможува детално приспособување на ликот. Корисникот може да избира изглед, карактер и приказна, а услугата нуди и интерактивни содржини за возрасни.

Компанијата ја претставува технологијата како забава и креативна интеракција, а не како замена за вистинска врска. Но токму тука започнува посериозното прашање: што се случува кога виртуелниот партнер е создаден така што речиси секогаш ви одговара?

Можете да создадете партнерка од нула

Според описот на платформата, корисниците можат бесплатно да создадат ВИ лик, додека платените претплати овозможуваат разговори и создавање персонализирани фотографии и видеа. Цените, според 24сата и „Њујорк пост“, се движат од еден до 99 долари месечно, со различен број достапни ликови и кредити за генерирање содржина. Платформата нуди и каталог со однапред креирани ВИ ликови, доколку корисникот не сака сам да создава партнерка.

Компанијата тврди дека токму можноста корисникот да создаде лик според сопствените желби е дел од „креативното искуство“. Но критичарите сметаат дека токму таа можност може да биде проблематична.

„Што се случува кога ќе треба да се справите со вистинска личност?“

Психотерапевтот Џонатан Алперт, кого го цитира „Њујорк пост“, предупредува дека корисник кој долго време комуницира со партнерка програмирана да му угодува може да стекне нереални очекувања од вистинските односи. Други терапевти цитирани во текстот сметаат дека ваквите алатки би можеле да бидат особено привлечни за луѓе кои веќе се чувствуваат осамено или имаат страв од одбивање.

Аргументот е едноставен: вистинската врска подразбира компромиси, несогласувања, граници и можност другата личност да каже „не“. ВИ партнерката, напротив, е дизајнирана според параметрите што ги избрал корисникот. Токму затоа критичарите стравуваат дека долготрајната употреба би можела да го промени начинот на кој дел од корисниците ги доживуваат вистинските односи.

Сепак, ова не е еднострана научна приказна. Истражување објавено во 2024 година најде индикации дека ВИ-придружниците можат кај некои корисници да го намалат чувството на осаменост. Друго, подолгорочно истражување покажува дека начинот на кој корисниците го доживуваат ВИ-придружникот може со текот на времето да се менува и да станува сè повеќе сличен на перцепцијата што ја имаат за сопствен „партнер“.

Не е само прашање на осаменост

Истражувачите сè почесто го разгледуваат и поширокиот екосистем на ВИ-придружници. Студија од 2026 година идентификувала 489 апликации во продавниците на „Епл“ и „Гугл“ кои нудат некаков вид ВИ-придружба со социјални или романтични карактеристики. Анализата укажува на повеќе потенцијални ризици – од собирање чувствителни податоци и прекумерно припишување човечки особини на ВИ до механизми што го поттикнуваат долготрајното ангажирање и создавање синтетички интимни содржини.

Тоа значи дека прашањето не е само дали некој може да се „заљуби“ во ВИ. Прашањето е и колку лични податоци ќе му довери, колку време ќе поминува со него, дали ќе почне да го претпочита виртуелниот однос пред вистинските луѓе и што ќе се случи кога границата меѓу забава и емоционална приврзаност ќе стане нејасна.

Кога ВИ партнерот станува премногу реален

Во текстот на „Њујорк пост“ е опишан и случајот со канадскиот уметник Џо Алари, кој тврди дека развил силна емотивна приврзаност кон својот ВИ четбот. Според неговото сведоштво, со текот на времето почнал да верува во приказна што ја градел со ВИ, инвестирал значителна сума пари и дури подоцна сфатил дека проектот на кој работел нема основа во реалноста. Ова е индивидуално сведоштво, а не доказ дека ваков исход е типичен за корисниците на ВИ-придружници.

Но случајот го покажува едно од најтешките прашања што ги отвора оваа технологија: Ако машина може убедливо да симулира внимание, наклонетост и интимност – каде завршува симулацијата, а каде почнува вистинската емоција на корисникот?

Има уште еден проблем: каква „жена“ всушност се програмира?

Активистите цитирани во написот предупредуваат дека платформите на кои корисникот може да создаде „идеална жена“ можат да ја зацврстат претставата дека женскиот партнер е нешто што треба да биде програмирано според туѓите желби. Критиката е дека вистинската личност има сопствени желби, граници, ставови и право на несогласување.

ВИ ликот, пак, може да биде направен токму за да ги исполнува очекувањата на корисникот. Тоа не значи дека секој што користи ВИ-придружник автоматски ќе развие нереални очекувања или ќе се изолира од луѓето. Но технологијата отвора нов тип на однос во кој едната страна е целосно контролирана од другата.

Компанијата: „Не ги заменуваме вистинските врски“

Од SxxxAI за „Њујорк пост“ изјавиле дека нивните ВИ девојки не се наменети да ги заменат вистинските жени или реалните романтични врски. Компанијата сервисот го опишува како форма на забава и креативна интеракција во која корисниците создаваат и комуницираат со измислени ВИ ликови.

Но технологијата веќе стигна до точка во која прашањето не е само дали машината може да изгледа како човек. Туку дали може да стане доволно убедлива за човекот да почне да ја доживува како некого. А тоа е сосема поинаков проблем.



е-Трн да боцка во твојот инбокс