Корисниците сè почесто развиваат емоционална врска со четботови и хуманоидни роботи, иако знаат дека разговараат со обичен код. Професорката од американскиот универзитет МИТ, Шери Таркл, во својата нова книга предупредува дека човечката потреба за поврзување создава илузија за взаемна грижа. Оваа појава повеќе не е само психолошки куриозитет од лабораториите, туку секојдневен ризик за милиони луѓе кои бараат утеха кај вештачката интелигенција наместо меѓу вистински пријатели.
Во лабораторијата за компјутерски науки и вештачка интелигенција на МИТ, позната како CSAIL, хуманоидните роботи од марката „Unitree“ веќе не се само експеримент што изведува кореографии на социјалните мрежи. Еден од нив, наречен Гејб, чини околу 50.000 долари и користи ласерски сензор наместо мозок.
Дури и луѓето што точно знаат како функционира оваа технологија, рефлексно му подаваат рака и му се обраќаат со почит. Таа првична потреба за љубезност покажува колку лесно човечкиот мозок му припишува свест на обичен механизам.
Истражувањата покажуваат дека околу 70 отсто од луѓето задржуваат учтив тон кога разговараат со системи за вештачка интелигенција. Зборовите како „ве молам“ и „благодарам“ стануваат редовен дел од разговорот штом дијалогот ќе помине неколку реченици.
Шери Таркл, која ги проучува психолошките ефекти на технологијата уште од 1976 година, посочува дека луѓето се биолошки програмирани да возвратат на вниманието. Кога машината симулира интерес, корисникот потсвесно верува дека таа навистина се грижи. Тој механизам брзо ја руши природната скепса.
Опасноста настанува кога алгоритмите почнуваат да го заменуваат реалниот социјален живот. Четботовите се програмирани никогаш да не влегуваат во конфликт и секогаш да даваат потврда, што кај ранливите луѓе создава зависност од дигиталниот соговорник.
Д-р Пат Патаранутапорн од истражувачката група за киборг психологија на МИТ објаснува дека луѓето бараат искуства што реалноста не им ги нуди, слично како кога гледаат филм. Разликата е во тоа што филмот завршува, додека четботот никогаш не го прекинува разговорот. Патаранутапорн беше стручен сведок во судскиот спор против платформата „Character.AI“, покренат откако 14-годишниот Сјуел Сецер си го одзеде животот по интензивна комуникација со четбот модел.
Таркл нагласува дека вештачката интелигенција не е штетна сама по себе, секогаш кога има јасно поставена намена. Четбот што помага при подготовка за интервју за работа исполнува корисна функција.
Проблемот настанува кога софтверот почнува да глуми родител, партнер или терапевт. Границата меѓу корисна алатка и опасна илузија се преминува оној момент кога корисникот ќе почне да му верува на кодот повеќе отколку на сопственото опкружување.
