Вселенскиот телескоп „Ненси Грејс Роман“ на НАСА успешно ги заврши првите тестови на системот за прецизно насочување и ја сними својата прва тест-слика со инструментот коронограф. Инженерите од центарот Годард и Лабораторијата за реактивен погон (JPL) потврдија кон крајот на септември дека опсерваторијата постигна исклучителна оптичка стабилност, овозможувајќи коронографот директно да ја блокира силната светлина од матичните ѕвезди за да открива далечни светови.
Главниот предизвик при длабоките вселенски набљудувања е леталото да остане неподвижно додека експозицијата трае со часови. Телескопот нема посебен помошен уред за следење ѕвезди, туку користи мал дел од своите 18 главни детектори на широкоаголниот инструмент (WFI) за да ги регистрира референтните ѕвезди околу четири пати во секунда.
Податоците потоа одат директно до погонскиот систем за ориентација, кој прави микроскопски корекции. Тестовите спроведени меѓу 15 и 21 септември покажаа дека платформата одржува стабилност подобра од 1/100.000 дел од степен во интервали од половина час, односно до осум часа при работа со коронографот. Инженерите пресметаа дека тоа одговара на задржување ласерски сноп врз монета на оддалеченост од околу 240 километри. Со дополнителни прилагодувања, тимот планира да ја зголеми оваа прецизност на еквивалент од 370 километри.
По стабилизацијата на платформата, операторите во контролниот центар во Калифорнија на 22 и 27 септември за првпат го насочија коронографот кон вселената. Овој инструмент функционира како вештачко затемнување: физички ја сокрива блескавата ѕвездена светлина за да можат сензорите да ги забележат бледите планети или правливите дискови што орбитираат околу неа.
Првиот кадар намерно беше направен со детектори загреани на повисока температура од работната за да се спречи лепење честички и загадување на оптичките елементи. Сликата покажа единечна бледа ѕвезда во соседната галаксија Голем Магеланов Облак. Неколку дена подоцна, по ладење на сензорите, инструментот регистрираше густо поле од ѕвезди, со што се потврди фокусот и оптичката подготвеност за покомплексни научни мисии.
Следната фаза од калибрацијата вклучува метод што досега не е применет кај ниту еден друг вселенски телескоп. „Роман“ нема да ги следи ѕвездите само како светли точки, туку ќе ја користи нивната спектрална бранова должина за задржување на позицијата.
Бидејќи телескопот веќе поседува опрема за спектрална анализа на светлината, истите податоци ќе служат за корекција на курсот во реално време. Доколку тестирањето на овој режим помине успешно, вселенската агенција ќе добие алатка со десетпати поголема стабилност од широкоаголната камера, со што астрономите ќе можат директно да анализираат хемиски состави на атмосфери кај далечни егзопланети.
