Нутриционистичките податоци покажуваат дека на 100 грама сувите кајсии содржат значително повеќе калиум од свежите банани, но таквата споредба треба да се чита внимателно.

Со отстранувањето на водата при сушењето, овошјето станува помало и хранливите состојки се концентрираат во помала маса.

Токму затоа 100 грама суви кајсии содржат повеќе минерали, но и повеќе шеќери и калории отколку истата маса свежо овошје.

Калиумот е важен минерал што учествува во регулирањето на крвниот притисок, работата на мускулите и пренесувањето нервни сигнали.

Сувите кајсии содржат и растителни влакна што придонесуваат за нормално функционирање на дигестивниот систем.

Дополнително, во нив има сорбитол, шеќерен алкохол што кај некои луѓе може да го олесни празнењето на цревата. Во поголеми количества, сепак, може да предизвика надуеност и дијареја.

Бета-каротенот, кој му ја дава карактеристичната боја на овошјето, во организмот може да се претвори во витамин А, важен за видот и нормалната функција на имунолошкиот систем.

Но, ниту една од овие состојки не значи дека сувите кајсии можат да лекуваат срцеви заболувања или проблеми со варењето.

Како практична порција често се наведуваат околу 30 до 40 грама суво овошје, што може да претставува неколку кајсии, зависно од нивната големина.

Луѓето со дијабетес треба да внимаваат на вкупната количина јаглехидрати, додека лицата со бубрежни заболувања или ограничен внес на калиум треба да се консултираат со лекар.

При купување вреди да се провери и декларацијата. Дел од производите содржат сулфити што се користат за зачувување на бојата, а кај чувствителни лица можат да предизвикаат реакции.

Сувите кајсии можат да бидат практична ужина, особено кога се комбинираат со јаткасти плодови или се додаваат во овесна каша.

Нивната најголема предност е хранливата вредност во мала количина, но тоа е и причината поради која порциите треба да останат умерени.