Научници од Медицинскиот факултет на Универзитетот Стенфорд докажаа дека човечкиот мозок не е еден орган, туку два посебни системи споени во текот на еволуцијата. Истражувањето објавено во списанието „Nature Neuroscience“ покажува дека предниот и задниот дел настануваат од целосно различни матични клетки уште во ембрионалната фаза. Ова откритие го менува основниот биолошки модел и дава директен одговор зошто лабораториското одгледување на мозочното стебло со децении беше невозможно.
Досегашната биологија тврдеше дека целиот централен нервен систем потекнува од една иста група клетки. Тимот предводен од д-р Кајл Ло ги анализираше најраните фази на развојот кај ембриони и идентификуваше две строго одвоени клеточни линии. Клетките со активен ген Otx2 го формираат предниот и средниот мозок, задолжени за јазикот, свеста и апстрактното размислување. Наспроти нив, клетките со ген Gbx2 го создаваат задниот мозок, односно мозочното стебло кое управува со дишењето, срцевиот ритам и голтањето. Овие две популации никогаш не се преклопуваат. Нивната ДНК структура е фундаментално различна, поставувајќи ги на паралелни колосеци што не се вкрстуваат. Со децении истражувачите безуспешно се обидуваа да создадат неврони на мозочно стебло користејќи погрешни почетни клетки.
Разбирањето на оваа клеточна поделба им овозможи на истражувачите за првпат успешно да одгледаат функционални моторни неврони од заден мозок во лабораторија. Лабораториски создадените клетки веќе произведуваат електрични импулси идентични со оние во човечкото тело. Ова директно влијае врз истражувањето на спиналната мускулна атрофија (СМА) и амиотрофичната латерална склероза (АЛС). Бидејќи земањето ткиво од мозочното стебло кај живи пациенти е невозможно, лабораториите немаа модел за тестирање. Сега научниците имаат пристап до живи неврони за да следат како овие болести ја уништуваат контролата врз дишењето и голтањето, но и да тестираат нови терапии за регенерација.
Спојувањето на двата органи не е нов изум на човечкиот вид. Анализата на еволутивното стебло покажа дека истиот модел постои кај рибите, птиците и кај древните морски црви стари над 550 милиони години. Медузите, кои се одвоиле од заедничкото стебло пред околу 700 милиони години, сè уште имаат два нервни системи сместени на спротивни страни од телото. Еволуцијата практично зела два функционални нервни системи и физички ги спакувала во еден череп.
