Иво Андриќ ја добил Нобеловата награда за литература во 1961 година, но признанието имало значење и надвор од неговата писателска кариера. Целиот паричен износ од наградата го донирал за библиотечниот фонд во Босна и Херцеговина, во две исплати, наведува Задужбината „Иво Андриќ“.

Неговото раѓање се поврзува со 10 октомври 1892 година, датум наведен на официјалната страница на Нобеловата награда. Роден е во Долац, кај Травник. Сепак, постои разлика меѓу биографските извори: Задужбината наведува запис во матичната книга на родените од 9 октомври.

Пред романите што му донеле меѓународно признание, Андриќ објавувал поезија и раскази. Неговата прва песна, „Во самрак“, се појавила во списанието „Босанска вила“ во 1911 година. Во 1918 година ја објавил книгата поетска проза „Екс понто“.

Романите на Андриќ објавени во 1945 година

„Мостот на Дрина“, „Травничка хроника“ и „Госпоѓицата“ биле објавени во иста година, 1945. Првите два романа ги напишал за време на Втората светска војна, додека живеел повлечено во окупираниот Белград.

Вишеград, каде што го поминал детството и завршил основно училиште, имал посебно место во неговото творештво. Мостот над Дрина, кој го гледал како дете, подоцна станал средиште на неговиот најпознат роман.

Паралелно со книжевноста, Андриќ имал и дипломатска кариера. Престојот во Париз го користел за истражување историски материјали за Босна. Во библиотеките и архивите проучувал документи и преписка на францускиот конзул во Травник, собирајќи материјал за периодот што подоцна го обработил во „Травничка хроника“.

Нобеловото признание го зголемило меѓународниот интерес за неговите книги. Според Задужбината, романите и расказите на Андриќ потоа биле објавувани на повеќе од 30 јазици.

Неговата донација за библиотеките останува конкретен пример како едно книжевно признание може да се претвори во поддршка за читателите и пристапот до книги.