Иако хлорирањето е основна мерка за дезинфекција на водата за пиење, борбата со бактеријата Pseudomonas aeruginosa не секогаш е едноставна. Овој микроорганизам е познат по способноста да преживува во водоводни системи, особено кога создава биофилмови на внатрешните површини на цевките, што значително ја намалува ефикасноста на стандардната дезинфекција.
Токму ова прашање повторно дојде во фокусот по здравствената криза во Гостивар, каде анализите потврдија присуство на Pseudomonas aeruginosa во водоводната мрежа. Надлежните институции спроведуваат засилена дезинфекција и дополнителни анализи, додека истрагата за причините за контаминацијата сè уште е во тек.
Според научните истражувања, дел од соевите на оваа бактерија покажуваат отпорност на пониски концентрации на хлор, а кај некои преживувањето е поврзано со формирање биофилмови и со генетски механизми што ја зголемуваат отпорноста на дезинфекција. Тоа не значи дека хлорирањето е неефикасно, туку дека во одредени случаи се потребни повисоки стандарди за одржување на системот, механичко чистење на мрежата и континуирано следење на квалитетот на водата.
Pseudomonas aeruginosa претставува опортунистичка бактерија која најголем ризик претставува за лица со ослабен имунитет, хронично болни пациенти и лица со отворени рани. Кај здравата популација ризикот од сериозни инфекции е значително помал, но присуството на бактеријата во системот за водоснабдување секогаш бара брза реакција и темелна санација.
Експертите посочуваат дека покрај хлорирањето, неопходни се редовно испирање на водоводната мрежа, отстранување на наслагите во цевките, континуирани микробиолошки анализи и модернизација на инфраструктурата за да се спречи повторно размножување на бактеријата. Научните анализи покажуваат дека токму биофилмовите се едни од главните причини поради кои Pseudomonas aeruginosa може да опстане и покрај примената на средства за дезинфекција.
Случајот во Гостивар повторно ја отвори дебатата за состојбата на водоводната инфраструктура и потребата од постојан мониторинг на квалитетот на водата, особено во услови на високи летни температури кога ризикот од развој на микроорганизми е поголем.
