Многумина добро се сеќаваат на првата голтка црно кафе. Горчлив вкус, необична арома и прашањето зошто некој воопшто ужива во ваков пијалак. Но, по извесно време, истото кафе станува омилен утрински ритуал.
Научниците сега имаат ново објаснување за тоа како мозокот учи да сака вкусови што првично му биле непријатни.
Истражување на Универзитетот во Калифорнија, Сан Франциско, објавено во списанието „Nature“, идентификува нервен механизам преку кој сигналите од дигестивниот систем влијаат врз учењето и преференциите кон храната.
Допаминот не е само хемикалија на задоволството
Допаминот често се нарекува хормон на среќата, но неговата улога е многу посложена. Тој учествува во мотивацијата, учењето и препознавањето искуства што мозокот ги смета за вредни да се повторат.
Досегашните истражувања главно се фокусираа на брзите допамински сигнали, кои се појавуваат кога ќе видиме или почувствуваме нешто пријатно.
Новиот научен труд се занимава со поинаков механизам – побавен допамински сигнал кој се активира по внесувањето храна, кога дигестивниот систем почнува да испраќа информации за хранливите материи.
Цревата му кажуваат на мозокот што вреди да се сака
Во експерименти со глувци, истражувачите откриле дека хранливите материи можат да предизвикаат ослободување допамин во одреден дел од мозокот, поврзан со учењето и поврзувањето различни искуства.
Овој механизам му овозможува на организмот да создаде врска меѓу вкусот на храната и ефектите што таа ги предизвикува по консумирањето.
Научниците забележале и поврзана активност во истиот мозочен регион кај луѓето, што укажува дека делови од механизмот се зачувани и кај човечкиот мозок.
Зошто откритието е важно?
Истражувањето помага да се разбере како се формираат преференциите кон храната и зошто некои вкусови со текот на времето стануваат попривлечни.
Кафето е впечатлив пример за оваа појава, иако студијата не докажува дека токму откриениот механизам самостојно ја објаснува навиката за пиење кафе.
Научниците сметаат дека резултатите отвораат нови насоки за проучување на исхраната, апетитот и начините на кои мозокот учи од сигналите што доаѓаат од телото.
Значи, кога следниот пат ќе уживате во пијалак што некогаш не сте можеле да го поднесете, причината можеби не е само во промената на вашиот вкус. Дел од објаснувањето се крие во постојаната комуникација меѓу мозокот и дигестивниот систем.
