Наместо пластични садови и амбалажа, експертите препорачуваат користење стаклени садови, силиконски кеси за повеќекратна употреба, восочни обвивки за храна, како и садови за готвење од нерѓосувачки челик и леано железо. Според кардиолозите, овие материјали се побезбедна алтернатива на производите што можат да содржат микропластика и т.н. „засекогаш присутни хемикалии“ (PFAS).
Тројцата лекари изразија сериозна загриженост за материјалите како што се микропластиката, оловото и PFAS. Сепак, тие нагласуваат дека промените треба да бидат одржливи, реалистични и прилагодени на вашиот буџет и специфични потреби.
Многу луѓе сакаат да прават подобри избори за себе, без разлика дали станува збор за храната што ја јадат или за вежбањето. Кардиолозите имаат фасцинантна перспектива на оваа тема, бидејќи здравјето на кардиоваскуларниот систем се прекршува со многу различни аспекти од нашето секојдневие.
Грижа број еден за кардиолозите
Кардиолозите,= покажаа најголема загриженост за три добро познати токсини: олово, пластика и засекогаш присутните хемикалии (PFAS). Конкретно, тие изјавија дека микропластиката им е најголема грижа, особено оловото и PFAS. Она што ги поврзува овие три елементи е тоа што тие можат негативно да влијаат на здравјето на срцето, но за среќа, постојат остварливи начини да ја намалите вашата секојдневна изложеност.
„Мојата цел како кардиолог не е да создавам страв, туку да им помогнам на луѓето да направат практични избори засновани на докази, кои се вклопуваат во реалниот живот и значајно го поддржуваат долгорочното здравје на срцето“, вели д-р Хуан Карлос Розо од болницата во Хјустон.
За д-р Розо, најголемата грижа се оловото и PFAS бидејќи за нив има најмногу научни податоци кои потврдуваат дека се добро познати причинители за кардиоваскуларни болести.
Д-р Педро Мартинез-Кларк, кардиолог со 26-годишно искуство во лекување на срцеви заболувања, е особено загрижен од неодамнешните револуционерни студии кои идентификуваа микропластика во човечките артериски плакови.
„Она што го прави ова прашање итно е тоа што микропластиката е речиси невозможно целосно да се избегне; таа е во нашата вода (дури и во таа од чешма), во пакувањето на храната, во прашината во нашите домови и во воздухот што го дишеме. Просечниот човек може да внесува десетици илјади честички микропластика годишно“, истакнува тој.
Д-р Ендрју Рудин се согласува со ова и додава: „Овие пластики содржат хемикалии кои можат да ја нарушат ендокрината функција, како и да предизвикаат воспаленија и оксидативен стрес, што резултира со дебелина, инсулинска резистенција, хипертензија, срцеви заболувања, Паркинсонова и Алцхајмерова болест, па дури и рак“.
Па, што можеме да направиме во врска со тоа?
Побезбедни алтернативи кои треба да ги земете предвид
„Пациентите можат да преземат значајни мерки за да ја намалат изложеноста на микропластика многу полесно отколку кај некои други еколошки токсини. Ова го прави процесот идеален почеток за оние кои се чувствуваат изгубени и не знаат од каде да почнат“, вели д-р Мартинез-Кларк.
Еве ги најдобрите препораки за побезбедни алтернативи на производите кои содржат микропластика, олово или PFAS:
Стаклени садови за складирање храна со силиконски капаци: Овие садови се издржливи и херметички затворени. Без разлика дали ја чувате храната во замрзнувач, фрижидер или шпајз, капакот гарантира дека храната ќе остане свежа со денови. Бидејќи нема пластика, не треба да се грижите за штетни хемикалии, дури и ако храната стои замрзната со месеци.
Силиконски кеси за повеќекратна употреба: Одлична алтернатива за пластичните кесички со патент. Силиконските опции се извонредни за одржување на свежината на сендвичите, ужините и овошјето. Особено се корисни за во замрзнувач поради нивниот цврст материјал и силното затворање.
Обвивки од пчелин восок (Beeswax wraps): Ова е една од најпаметните замени за пластичната проѕирна фолија. Направени се од органски памук, пчелин восок, органски растителни масла и смола од дрво. Обвивките се затвораат со топлината на вашите раце, а можете да ги миете со ладна вода и сапун и да ги користите одново и одново.
Дрвени даски за сечење: Со текот на времето, пластичните даски за сечење се оштетуваат од ножевите, што ги зголемува шансите да внесете микропластика во организмот. Инвестирањето во квалитетна дрвена даска (на пример, од јавор) е одлична опција. Со правилна нега, квалитетната дрвена даска може да трае со години.
Садови за готвење од нерѓосувачки челик (Инокс): Кога станува збор за тави и тенџериња, наједноставните материјали како нерѓосувачкиот челик се најдобар избор. Тие се одлични за динстање, пржење и варење, без страв од лупење на токсични нелепливи слоеви.
Тави од леано железо: Ова се најдобрите едноставни тави на пазарот за печење риба, подготовка на ручек во една тава или печење десерти. Со редовно одржување со малку масло, овие садови можат да траат со децении.
Дрвен кујнски прибор: Наместо пластични лажици и шпатули, секогаш се препорачуваат дрвените алатки. Тие се одлични за стругање, мешање и превртување храна, траат со години и не испуштаат штетни честички при високи температури.
Лекарите уште еднаш потенцираат дека не очекуваат од вас да направите радикална промена од 180 степени преку ноќ, ниту пак дека ова е единствениот начин за грижа на срцето. Секогаш правете го она што е најдобро за вас и за вашиот буџет.
„Совршеното е непријател на доброто. Ги советувам моите пациенти да се фокусираат на влијателни, но одржливи промени, наместо да се обидуваат да го елиминираат секој можен ризик, што е ем невозможно, ем може да создаде непотребна и нездрава анксиозност“, заклучува д-р Мартинез-Кларк.
