Токму затоа тврдењето дека полноќ е „најлошото време“ за легнување, објавено во текст за навиките на спиење, бара дополнително објаснување.

Внатрешниот часовник на телото го следи дневниот ритам на светлина и темнина, но времето кога луѓето природно чувствуваат поспаност не е исто за сите. Некој што легнува по полноќ и станува подоцна може да има доволно време за сон. За човек што мора да стане рано, истата навика лесно значи премалку спиење. На повеќето возрасни им се потребни најмалку седум часа сон.

Во текстот се тврди и дека доцното легнување го скратува длабокиот сон. Но длабокиот сон најчесто се јавува во првата половина од периодот откако човек ќе заспие. Полноќ не е граница по која оваа фаза исчезнува. Ако времето за спиење е скратено, сепак може да се наруши целокупниот сон.

За подобар сон, американските здравствени институции советуваат приближно редовно време на легнување и станување, доволно часови за спиење и помалку силна светлина пред легнување. Ако и покрај тоа тешко заспивате, често се будите или преку ден сте поспани, разговарајте со лекар.