Долготрајната студија го следеше здравјето и исхраната на повеќе од 112.000 луѓе во Франција во период од речиси осум години. Анализата покажа дека учесниците кои консумирале најголеми количини конзерванси имале за 24 проценти повисок ризик од развој на висок крвен притисок. Дополнително, кај оние кои внесувале најмногу неантиоксидативни конзерванси беше забележан за 16 проценти повисок релативен ризик од појава на кардиоваскуларни болести.
Неантиоксидативните конзерванси имаат за цел да спречат расипување на храната преку спречување на развојот на бактерии и габички. Сепак, студијата покажа дека дури и одредени антиоксидативни конзерванси, кои се хемиски идентични со природните соединенија, се поврзани со негативни здравствени последици. Овие адитиви редовно се користат за да се спречи потемнувањето на овошјето и зеленчукот при нивна преработка.
Истражувачите од Универзитетот Сорбона во Париз потенцираат дека ова е прва студија од ваков обем која ги испитува директните врски меѓу широк спектар на конзерванси и здравјето на срцето кај луѓето. Податоците беа собирани со исклучителна прецизност, при што учесниците детално ги бележеа своите дневни оброци и конкретните брендови на производи што ги консумирале.
Оваа деталност им овозможи на научниците да ги прилагодат резултатите и да ја земат предвид фактот дека ултрапреработената храна природно содржи повеќе адитиви. Врската меѓу конзервансите и срцевите заболувања остана статистички значајна дури и по исклучувањето на влијанието од категориите како што се црвеното месо, преработките и свежото овошје и зеленчук.
Меѓу осумте идентификувани адитиви се наоѓаат калиум сорбат (Е202) во преработените овошја и пијалаци, калиум метабисулфит (Е224) во алкохолните пијалаци, како и натриум нитрит (Е250), натриум аскорбат (Е301) и натриум ериторбат (Е316) во преработките од месо. Исто така, на листата се најдоа аскорбинската киселина (Е300), лимонската киселина (Е330) и екстрактот од рузмарин (Е392).
Интересно е што аскорбинската киселина односно синтетичкиот витамин Ц (Е300) беше единствениот самостоен адитив поврзан со 15 проценти повисок ризик од кардиоваскуларни болести кога се користи како додаток. Научниците напоменуваат дека природниот витамин Ц од свежа храна го зачувува своето позитивно влијание, но неговата синтетичка употреба како конзерванс може да има поинаков ефект врз организмот.
Претходните експериментални студии сугерираат дека овие адитиви можат да предизвикаат оксидативен стрес во телото или негативно да влијаат врз работата на панкреасот. Авторскиот тим апелира до надлежните регулаторни тела за безбедност на храната за повторна проценка на ризиците и придобивките од овие состојки, а дотогаш се препорачува консумација на свежа и минимално преработена храна.
